Hun Dagboek

20 Oktober 2009,

Deze morgend ben ik opgestaan, en onze ratten waren nog allemaal aan het rondlopen in de kooi, ik zeg hun goeie morgen zo als alle morgend, maar onze Pixie was niet in haar manier van doen, ze was aan het rond dansen op haar plateau, heb haar gekeken, en zag dat de rest van de bende gaan slapen was, dus heb ik de kooi open gedaan, heb haar vast gepakt, en heb haar bij mij genomen, heb haar gevraagd of ze aandacht nodig had, (ik spreek heel veel met mijn ratten), heb haar gestreeld, een dikke knuffel gegeven, en dan haar terug in de kooi gestoken, ze was gerustgesteld, en ging bij de rest van de bende liggen.

Deze middag, dacht ik in mijn eigen, ik zal de rest van de eirenstoemp eten, anders is het toch voor de vuilbak, warm die op, en ga rustig zitten in de zetel, en begin aan mijn maaltijd, tot ik aan mijn rechter zijde iets hoord, ik draaie mij om, en wat zie ik, vijf ratten die aan het bedelen zijn, om een stukje hard gekookt ei te krijgen, nu zijn ze allemaal weer aan het slapen, onze Dina zit op een plateu, ik denk dat ze te warm heeft, en de rest van de groep, zit beneden in de onderbak, in het huisje

Bij deze sluit ik de eerste artiekele af van hun dagboek, zo als jullie kunnen  zien, het is niet zo een groote tekst,, er zullen dagen zijn, waar er bijna niks te vertelen zal zijn, en er zullen dagen zijn waar het er een heel boek kan geschreven worden, het hangt er natuurlijk van af van onze ratten

Ik wens jullie allemaal nog heel veel lees plezier

22 Oktober 2009

Deze morgend dacht ik hun kooi te kuisen, ik doe ze open, en zie een schattige albino, ze zit daar op haar gat in het midde van de kooi, en kijkt naar mij met haar kleine roode oogjes, voor te zeggen, “ah, eindelijk, we kunnen der uit”, maar ze was mis, ik had mijn schupje en mijn bakje vast, het is groot kuis in de kooi.

Ik begin alles op te rappen, tot op de moment dat ik een albinotje springen op mijn schup, en begint er in te bijten, “helas, daar ga je niet mee beginnen hé, streel mij maar, in plaats van te kuisen”, allé een knuffeltje geven aan onze mieke, en voort doen, ooooh, maar dat geloven jullie toch zelf niet hé, en ja, onze Fred kwam af, aangezien dat ik van achter in de kooi bezig was, en de hangmat (onze Fred gaat heel graag in zijn hangmat) op mijn arm ligt dan, voel ik iets zwaar op mijn arm, en kijk ik opzij, en wat zie ik ?

Een castraat van 600 gr met zijn zwarte oogjes en zijn groot kop, “zo gaat dat niet hé, ik wil ook een knuffel”, allé dan hé, ik zet me goed voor de kooi, dat ik goed voor het deur staat, en begin ik hem ook te strelen, meneer is heel tevreden, maar, meneer probeert ook te ontsnappen, “ok, ze is mij aan het strelen, en het is open, dus gaan we heel stilletje naar beneden, oei, oei, oei, de mama haar hand, bon we zullen maar terug naar binnen gaan zeker”, en ja, onze castraat had geen chance, maar ik ook niet, nu moet ik wachten tot iedereen slaapt om voort te doen, en onze Dina is nog altijd aan het rondloppen.

Wat zullen we nog allemaal mee makken vandaag…?

30 oktober 200ç

Sinds maandag moet onze Pixie opnieuw antibiotica nemen, ze heeft weer een reutel, de rest van de groep stelt het heel goed, ik heb deze morgend hun lakens gewassen, alle avond leg ik twee oude lakens in de onderbak van de kooi, omdat ik vind dat het s’nachts nog al wat friskes is, dan trekken ze hun lakens in hun huisjes, en doen ze het zo compleet dicht, ik heb vandaag hun kooi gekuist, maar heb spijtig genoeg geen gezelschap gekregen, ik denk dat ze allemaal te moe waren.

03 november 2009

Zo als jullie weten is onze Pixie antibiotica aan het nemen, maar het is niet zo gemakelijk om haar te geven, elke keer dat we het spuitje in haar mond willen stoppen trekt zij haar kopje weg, en dus heb ik vandaag op een lepel geprobeert met babyvoeding, maar het is spijtig genoeg niet gelukt, en dus weer met de spuit gedaan, met de rest van de groep gaat het heel goed, er is minder ruzie tussen onze meisjes en onze castraat, ik heb voor hen twee nieuwe hangmat gemaakt, en in de kooi geplaats, ze waren in de wolken, nu zijn ze alle vijf aan het maffen

05 november 2009

Vandaag heb ik eigenlijk niet veel te vertellen, enkel dat onze Fred in zij knuffeldag is, hij heeft er kunnen van genieten vandaaag, en ik ook, maar heb toch een slechte dag achter de rug, onze Pixie is nog altijd ziek, ik had vandaag de behoeften om met iemand er over te praten, en heb de steun gevonden bij Ratito.

Ik ga morgen met onze Pixie naar de dierenarts, haar longonstekking verbeeterd niet, en dus ga ik morgen is een tweede advies vragen bij een andere dierenarts, ze zou al lang moeten geneest zijn

Dit was het voor vandaag, morgen zal ik jullie waarschijnlijk meer kunnen vertellen

En dit is speciaal voor jou Lien, ik weet dat je aventoe mijn blog leest, en dus zet ik het hier nog is, 1000 keer bedankt voor al de steun en de hulp dat je me vandaag gegeven hebt, ik zal het nooit genoeg kunnen herhalen

10 november 2009

Onze kleine Pixie is nog altijd ziek, we zijn gisteren terug bij de dierenarts geweest, deze keer, bij een andere, en hij heeft zijn tijd genomen om deftig naar haar longen teluisteren, blijkbaar heeft niet zo veel vocht meer op aar longen, maar haar toestand blijft kritiek, ze heeft een spuitje gekregen, en moest gisteren avond voor de laatste keer haar antibiotica nemen, en vandaag gaan we een nieuwe proberen, het is een antibiotica speciaal voor knaagdieren, ik hoop dat dit haar zal helpen.

Gisteren was Iluna, een nestje aan het maken in haar sputnick, ze halde allemaal stukjes krantenpapier, en ze propte die elke keer in, te grappig om te zien, de rest van de groep is heel kalm voor de moment, niet veel te vertellen eigenlijk

12 november 2009

Ik heb deze morgend naar de DA gebeld, en hij heeft mij gezegt dat het een goeie teken was dat ze  blijft eten en drinken, ik heb hem wel uitgelegt, dat als ik onze Pixie eten geeft dat de rest van de groep zich komt moeie, en dus moest ik zien om een aparte plaatske te maken in de kooi dat ze niet alleen is, maar dart ze apart kan eten, heb achter een plaatske gezocht maar heb er geen gevonden, en heb dus hulp gevraagt aan mijnvrienden, en zo altijd hebben ze mij goed geholpen, we hebben de beslissing genomen van haar apart te zetten in een ziekeboeg, ze is nu samen met Fred, heeft nog een spaguetti gegeten, en nu is ze op haar gemkje aan het rusten. Wat haar reutelt betreft vinden wij dat het beter gaat, ze ademt nog altijd heel vlug, maar ja, in drie dagen kan het niet genezen zijn ook niet hé.

Blijven afwachten

13 november 2009

Ik heb gisteren de hangmatten terug hun kooi gehangen, en Dina, Iluna, en Emery hadden er veel plezier in, onze Iluna was achter haar zus te lopen, en tegelijk er tijd in haar billen, en in haar gat te knijpen, en onze Emery stond er bij, en keek er naar…

Ik moet zeggen dat mijn meisjes, een beetje verloren zijn zonder onze Pixie en Fred, met Pixie gaat beter en beter, ze reutelt minder en minder, heet en drink nog altijd uit mijn hand, er zit meer leven in dan vorige week, maar ik denk dat ze lui wordt, ik ben er zeker van dat ze zelf aan haar bakje zou gaan, maar ik denk dat ik te veel schrik heb dat ze gaat hervalen, en ze moet terug wat bij komen ook, straks haar antibiotica  geven, dat wordt ook moeilijker, en moeilijker, ik heb haar gisteren op haar rug moeten leggen, anders wou ze het niet nemen

Allé Pixie, nog zeven dagen, en met een beetje geluk ben je er voor goed van af.

15 november 2009

Gisteren heb ik besloten onze Fred terug in de XL te zetten, niet dat hij ambetant was met onze Pixie, maar hij wou voor haar zorgen, haar wassen, haar gezelschap houden in de sputnick, maar het ging gewoon niet, telkens hij haar wou wassen, begon ze te piepen, en ging direct weg lopen.

Allé, onze Fred terug in de XL, en onze Emery in de ziekeboeg met Pixie, ik wou eerst haar twee dochters bij zetten, maar dacht in mijn eigen, die dutskes hebben plaats nodig om terennen, gaan veel spelen, en zij moet veel kalm en rust hebben, conclusie, onze Emery erbij dan…

En ik moet zeggen, het gaat heel goed, elke keer dat Emery onze Pixie was, zit zij te genieten, ze doet haar oogjes toe, en ze valt in slaap, ze is ook zelf naar haar drinbakjes geweest deze morgend, ze reutelt minder, en ze pomp minder dan enkele dagen later.

Kortom, wij zijn op de goeie weg…

19 november 2009

On ze kleine Pixie is nog altijd in haar ziekenboeg, maar het veel beter met haar, ze reutelt nog aventoe, maar ze weer zo als vroeger, ze speelt, drinkt, en eet heel goed, ze is weer veel actiever, blijft niet meer zo gemakkelijker bij ons, wat een goeie teken is, als alles goed blijft, mag ze binnekort terug  bij de rest van de groep, en voor de rest , is er eingelijk niet veel te vertellen, de laatste dagen, is het hier heel kalm

22 november 2009

Vandaag heb ik met een bange hartje de beslissing genomen om Pixie en Emery terug in de XL te zetten, waarom, een bangen hartje?

Omdat ze tog nog niet op gewicht is zo als het hoor, was ik een beetje bang voor ons Fred, niet dat hij stout is, maar zo een dikke castraat aan het spelen met een mager dingetje, maar het viel heel goed mee, surtout dat ons Pixie heel rap piep voor het minste

Ze zijn nu gezellig met z’en alle in de sputnick aan het slapen

26 november 2009

Ik moet zeggen dat ik de laatste tijd niks bizonder te vertellen heb over onze ratjes, ons Pixie doet het goed, nochtans ze reutelt nog altijd, maar het gaat al een pak beter met haar, wat ik wel kan zeggen, is dat ik aangenaam verast was deze morgend, ik ging goeiemorgend zeggen aan de bende zo als alle morgend, en ons Dina kwam op mij af, ik dacht in mijn eigen, “kleine deugenitje, je hebt goesting om te spelen hé”, maar neen, ze had goesting in knuffeltjes, ze is zachtje bij mij gekomen, ik ben haar beginnen knuffelen, en ik denk dat ik ongeveer, een dertig tal likjes heb gekregen van haar, te schattig

30 november 2009

We zijn gisteren naar de dierenhappening geweest in Hasselt om onze Ratito vrienden tehelpen, we hebben onze ratjes niet mee genomen, maar we zijn wel terug gekomen met een ratje, het is een vrouwtje, een “dumbo rex argentje met rode donkere oogjes” , ik had de vrijdag morgend een berichtje gekregen van de Administrator van Ratito, met er in, “wat voor een dumbo wil je?”

Ik heb haar onmiddelijk gebelt, en ze zei, ik heb hier een dumbo rex argentje met donker rode oogjes van 6 maand oud, als je wilt is ze voor jou, ja het was direct ok natuurlijk, en we hadden dagen ervoor al afgesprokken dat we handje ging komen steken bij dierehappening, we zijn daar toegekomen, ze is ons aan de inkomhal komn halen, en onderweg naar de stand zei ze tegen mij, “uw meid heeft nogal succes zenne, iedereen wilt ze adopteer, en ik telkens keer zeggen tegen de mensen, neen neen, ze is al gereserveerd”

Ik met haar uitgebreid kennis kunnen maken, en s’avonds zijn we naar huis gereden, ze is heel flink ge weest tijdens de rit, eens thuis heb ik haar in de Mary gezet, en deze morgend hebben we een intro gedaan met de groep, allé, een pogging intro zal ik zeggen, ze is helaas niet gelukt, het ging tamelijk goed, met iedereen behalve met Iluna, ze moest er niks van weten, ze deed niks anders dan op haar springen, haar bijten, op een zekere moment ging Kiritje op haar gemak liggen, en het was weer van dat, en dus hebben we besloten van haar terug in de Mary te zetten, en van de intro stilletje laten verloppen, alle dagen een uurtje in de zetel met de groep, en zo stilletje opbouwen, en hopen dat het goed komt.

Ik stel jullie graag voor: Kiritje

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het medische kantje

Bij deze gedeelte, zal ik jullie moeten vragen om niet zelf dokter te spelen voor u ratjes, zijn ze ziek, dan is het beter dat jullie direct de hulp vraagt aan een dierenarts, die er kennis van heeft, ik zal deze pagina telkens bijwerken indien het nodig zou zijn, maar ik spreek jullie uit eigen ervaring, hoe ik het probleem aanpak, en hoe ik het oplos, maar nooit uit mij zelf, ik schakel altijd de hulp van een dierenarts, en de mensen aan wie ik raad kan vragen, uiteraard is het voor mij het “ratito team”.

“Een longonsteking”

Onze Pixie en Iluna hadden een reutel, Pixie kost niet goed ademen, en ben ik direct raad gaan vragen bij Ratito, daar hebben ze mij gezegt dat ik Bisolvon kon is proberen, het ging een beetje beter maar het werd niet voldoende, enkele dagen later, had onze Pixie moelijkheden met ademen, ze had en dronk niet, ze was elemaal niet aktief, haar vacht was pluizig, haar neus was rood, en vol met slijmtjes, haar horen en oogen waren rood, ik heb direct naar de dierenarts gebelt, en ze zei me dat ik heel goed bezig was met het Bisolvon, maar dat het inderdaad niet genoeg was.

De dag erna, was de dierenarts langs geweest, ze hadden alle twee een longonsteking, maar bij Pixie was het kantje boordje, ze heeft hen alle twee een spuit gegeven met antibiotica, en ik moest er hen nog tien dagen geven. En nu, kan ik jullie het zeggen dat ik heel fier ben op mijn twee meiden, ze hebben goed gevochten, en zijn der door, hoera

Info

In deze deel van de blog, zal ik jullie tonen in welke kooi mijn ratten, het grotste deel van hun tijd door bregen,het voer dat ze krijgen, de extratjes dat ze van ons krijgen ect…,  Ik ben geen profesioneele kweeker, het is alleen mijn passie, mijn hobby, dus voor profesioneel hulp of tips, is het beter om een kijkje te nemen op een geschikte site.

Hun kooi

Hun vorigr kooi

Hun huidige kooi

De kooi op jullie linkerkant, zijn twee kooien in een, de onderkooi is een Mary, de andere is een fretten kooi, we hebben ze op een gestapelt, om zeker te zijn dat de ratten voldoende plaats hadden,  we hebben deze kooi niet lang gebruikt, ze was niet makkelijk om te kuisen, kost er niet overal aan, en ze was niet breed genoeg aan mijn goesting, en dus hebben we een andere gekocht, en het is een Furet XL geworden, de onderbak is veel breeder, en ze is groter, maar niet zo hoog, maar ze hebben toch meer plaats in. Ze is ook gemakelijk te onderhouden, je kan overal aan.Wat jullie als bedembedekking kunnen zien, is Aubiose, dat is gemaakt van henneplanten, en wordt na het hoogste ontsoft, ik kan het gemakelijk een week in de kooi laten liggen, ik raap wel alle dagen de poepje, maar het absorbeert heel goed de urine, waardoor de kooi niet ruikt, het enege na deel is, als je een lage onderbak hebt, val het er wel door de kooi, als ze beneden zijn.

De voer:

Ze krijgen alle dagen hun droog voer, ze eten “Déli Nature”, het is een megneling van fruiten groenten, en graanen, twee keer per week, krijgen ze een snoepje, en dan aventoe is iets van tafel,

Wat eten mijn ratten heel graag:

• Hard droog brood
• Spaguetti, met of zonder saus
• Maïs
• Kipfilet
• Kalkoenfilet
• Groenten
• Zachte tarwe
• Zalm
• Tonijn
• Fruiten

In deze lijst staat er niet duidelijk geschreven welke fruiten en groeten ze wel of niet mogen eten, uiteraard, mogen ze niet alles hebben, ik spreek uit eigen ervaring met mijn ratten, ik citeer jullie enkele dingens dat zij lusten, en niet wat alle tamme ratten lusten, dus ik zal het nog is erhalen, voor zulke informatie, raad vragen aan een profesioneel.

Even mijn ratten voorstellen deel 2

Wie zijn jullie ?

 

En dit hier is onze Iluna, een van de zussen van Dina, en uiteraard de dochter van Pixie. Het is een zwarte japje vrouwtje , even oud als haar zus, maar met een totaal ander karakter, ze is nogal wat schuw, vooral voor mensen, voor  andere ratten niet, in tegen deel, ze pest ze zelfs graag, “iedereen krijgt een ssnoepjes, zelfs Iluna krijgt er een, maar toch moet ze die van een andere hebben”

Als ze los lopen komt ze af en toe in mijn buikzak, maar wat ze het liefste doet is ontsnappen, miss Iluna, springt van het bed af, en ga wandelen op haar gemak, ze heeft het twee keer gedaan, tot nu oe, en ze is altijd terug gekomen

Ze is geen knuffelratje, maar toch heb ik een sterke band met haar, vanaf  haar geborten, heeft ze die sterke karakter, ik heb haar drie keer gevonden in de Mary, aan het rondcrosse, en ze was maar amper negen of tien dagen oud, ik nam haar in mijn hand, en gaf ze terug aan de moeder, mijn man en ik stonden zelfs op s’nachts, en we bleven bij de kooie en hielden de rittens in d’hoog, dat onze Pixie kost eten en drinken op haar gemak, ik had gelezen in een boek, dat een moeder alleen het moelijker had dan met het mannetje er bij, met hem erbij, kunnen zij zich aflossen, zij  kost dat niet, daarom dat wij is een kijkje gingen nemen s’nachts

I'm a big rat

 

Onze Fred is een agouti jap mannetje van 575gr, enfin castraat zou ik moeten zeggen, hij heeft ze niet meer, het is een zalig man, hij houd heel veel van aandacht, en knuffels, maar wat hij het liefste doet is mij wakker maken s’morgens, rond tien voor zeven, komt hij aan mijn lakens trekken, en geef niet toe tot als ik opstaat, zijn anderen favorieten bezigheden, eten en slapen tussen al die vrouwen in de sputnick

We hebben hem de 9 juli 2009 geadopteert, hij komt van bij Ratito

 

Ja, ik ben Emery

 

En dit is de laatste van de groep, onze Emery, het is een zwart berken vrouwtje, heel lief, en kalm, houd heel veel van een babeltje, ze kan er minuten lang van genieten, ze word niet graag gepakt, behalve als het van te moeten is, ze is verzot op vlees, en is de beste vriendin van onze Pixie geworden, ze komen heel goed overheen komen.

We hebben haar de 29 augustus geadopteerd, ze komt ook van bij Ratito

 

 

Voilà, dit was mijn groep, in de volgende deel zullen jullie meer informatie krijgen over het voer die ze krijgen, de kooi, de bodembedekking ect… Daarna, volgt het dagboek gedeelte.

Ik wens jullie nog veel lees plezier met deze blog.

Even mijn ratten voorstellen deel 1

En, ben ik niet mooie

Dit is onze Pixie, een lieve Albino vrouwtje, dat we zijn gaan halen in een dierewinkel

Haar favorieten bezegheden zijn, eten, zich wassen, spelen met haar soortgenotjes, en met haar baasjes, en aandacht vragen.

Over haar verleden kan ik jullie niet veel vertelen, maar ik vermoed dat ze bestemd was als voer voor slangen

Ze is heel lief met mensen, laat zich gemakkelijk oppakken, is niet snel bang voor iets, het is niet de eerste keer dat de hond voor haar kooi staat, en geeft geen kik, een schat van een rat

Oooh, een vinger

Dit is onze Dina, een Agouti japje vrouwtje van vijf maanden oud, dit is een van de dochters van Pixie, ze bleef als laatste over in de opvang, voor adoptie, normaal gezien, gingen wij een van haar zusje mee nemen naar huis en de rest van het nest hadden wij ter adoptie gezet, maar toen we wisten dat Dina de laatste was die een thuis zochte, hebben we vier dagen voor dat we haar moeder gingen halen, besloten om haar mee te nemen naar huis, we konden haar niet achter laten, ze is zo lief, heel nieuwsgiereg, speels, en het is mijn “circus” ratje geworden, ik heb haar kunnen leren van te kruipen op mijn hand, en dan zo in mijn nek, of op mijn te klimmen, en dan terug naar beneden, kangs de andere kant

Wat ze ook heel graag doet is spelen in mijn haar, of  haar verstopen onder een fleece, en dan moet ik haar zo gezegt zoeken, ik zal haar meer beschouwe als mijn speelcamardje, dan als mijn knuffelratje

Intro

Hoofstuk 1

Alles begon de 22ste april 2009, op een mooie ochtend, beslissen wij een groetje  te gaan doen bij de groot moeder van mijn man, we stappen de auto in richting oma, we komen daar toe, en denk in mezelf, zal is gaan rond neusen in de zolder, en op wat vallen mijn ogen? mijn rattenkooi

Ik beelde mij in, terug ratjes om mij gezelschap te houden, dat ik zou kunnen knuffelen, er mee kunnen speelen, trukjes leren…, ik keer terug naar beneden, en is alzof mijn man het wist, en vroeg mij, “heb je nog de kooi van Spyke en Speedy?”

Ik, direct “ja”, met een smile tot over mijn oren, ging haar direct in de koffer legen, en terug richting thuis, het is ondertussen drie uur ongeveer als we toe komen, mijn man ging een beetje tv kjiken terwijl ik bezig was met het inrichte van de kooi, twee uren later hoor ik ineens een stem zeggen, ik ga naar de winkel om eten te gaan halen voor de baardagam, welke ratje moet je hebben, een mannetje, een vroewtje, en welke kleur?

De kleur maakt niks uit, antwoorde ik daarop, en heb liever een vrouwtje, het ruikt minder, het is meer actief ook, en het is afgesproken dat ik een soortgenootje zal zoeken voor haar, ok, hoor ik daarna, en de deur ging stilletje dicht

Ik heb gemakkelijk een uur en half moeten wachten tot mijn ventje terug kwam, ik hoorde de auto aan komen, en zag hem  heel voorzichtig parkeeren, hij deed zijn deur stilletje open, en had een doos in zijn handen, hij gaf die aan mij, en ik deed het open, het was een prachtige albino vrouwtje, ik zat haar in haar kooi, en zocht een naam, ik vond niet direct iets, en nam de dag allemal, en keek er in, en vond een heel mooi naam,  Pixie

De dagen gingen gezellig voorbij, we zijn ondertussen de 17de mei 2009, en het is 13uur, ik kijk het nieuws op mijn gemak, tot ik gepiep hoor, begin op de terras te kijken, maar zie niks, ga terug zitten, vijf minuten later hoor ik terug gepiep, kijk langs de venster, en zie niks, maar op dat moment, hoor ik dat de gepiep in kwestie van de kooi komen, buk mij lichtjes, en kijk in de kooi, en wat zie ik?

Een albino ratje met naast haar, tussen haar potjes, een rode bolletje, met verschillende mini kopjes, en mini potjes, en mini staartjes, ik roep mijn man, “je moet onmiddelijk naar de winkel, kattenmelk gaan halen, onze Pixie is bevallen”

En zeggen dat twee dagen ter voor dachten wij dat ze te dik was, en hadden we haar op dieet gezet, och arme meid

Deze keer gingen de dagen zorgeloos voorbij, hoeveel rittens waren er, wat moesten we ermee doen, terug naar de dierenwinkel, niks ervan, die beesjes hadden niet gevraagt om op de wereld te komen, en verdiende een goede thuis, we waren naar tv aan het kijken, zo als alle avonden, en zagen we het programma “Dieren in Nesten”, en het ging over tamme ratten

Het was een groep studenten die van Gent komen, die een rattenopvang hadden ingericht, tijdens de programma, hed ik mijn computer genomen, en ben ik beginnen kijken op hun site, ben op hun forum terecht gekomen, en heb ik mijn verhaal gedaan, ik ben daar heel goed geholpen geweest, en enkele dagen later was er iemand van de opvang voor mijn deur, we hebben lang met elkaar gesproken, heb gouden tips gekregen, en heb ik hen mijn Pixie en haar rittens toevertrouwd, ik ben nu denk ik vijf maanden een actieve lid van de forum geworden, heb ik daar toffe mensen leren kennen, die ondertussen goede kennis zijn geworden

Het opvang in kwestie heet “Ratito”, en jullie kunnen alle nodige informatie vinden op hun site, die jullie kunnen gemakkelijk terug vinden via onze link

Voilà, dit was het voor de intro in kwestie, het volgende hoofstuk zal het voorstellen zijn van mijn ratten, en daarna volgt mijn dagboek, met als thema, mijn ratten

 

Nog een laatste woordje, ik zou nog heel hartelijk de Ratito ploeg willen bedanken, voor al hun hulp dat ze onze gegeven hebben, en dat ze ook blijven doen

Duizend keer bedankt allemaal