Alles begon in April 2009, ik kreeg mijn eerste ratje van mijn man, het was een vrouwtje, een mooie albino, een maand later hadden we een nest, we wisten niet dat ze zwanger was, ze kreeg acht mooie rittens, we konden ze op dat moment niet allemaal bij houden, en besloten we een goede thuis te vinden voor hen, het geluk lachte ons toe, we keken naar “Dieren in Nesten” en zo hebben we Ratito gekend, zij hebben ons geholpen met het nest, en mijn man en ik hebben op dat moment beslist dat er twee meisjes terug naar huis mochten met de moeder, en zo is mijn groep begonen, enkele maanden later wou mijn man een kastraat, hij vond dat fantastische beesjes, en hebben wij ons Fred geadopteerd, en ik kreeg er maar niet genoeg van, we hebben ons een grootere kooi aangeschaft, en is Emery erbij gekomen, en dan nog is enkele maanden later kwam Kiri de groep vergezellen.
En nu, begin ik mijn groep te verliezen, ik wist wel aan wat ik begon, dat ze niet lang leven en zo voort, maar ja, je geraakt er rap aan gehecht, daarom deze pagina, zo als ik zeg, begin mijn groep te verdwijnene, maar ik wil hem niet kwijt, daarom deze pagina, mijn eerste groep, en de andere groepen die zullen, zullen hier hun laatste rust plaats krijgen
Pixie, mars 2009 – 25 januari 2010
Je heb me acht mooie rittens gegeven, we hebben een goede gezochten voor hen, jij bent terug gekomen met twee van je dochters, je wasde perfecte moederke, je betrouwde mij ongelofelijk, ik mocht alles doen met je rittens, je werd ouder, maar nog niet zo oud, je begost problemen te krijgen met je luchtwegen, we zijn met jou twee keer naar de DA geweest , maar ze kost niks meer doen, maar ik wou niet opgeven, en jij ook trouwens, en zo hebben we Koen gekend, en hij wou ook niet opgeven, en dus begonnen wij terug alles op nieuwe, maar het mochetn niet zijn, je was 11 maand oud, veel te jong, je bent op een morgend om 12u10 heen gegaan, in mijn armen.
Ik wil je bedanken Pixie, voor de mooie rittens, momenten dat je mij gegevn hebt
Slaap zacht lieve schat
Fred, ? – 18 juli 2010
Ik herinert mijn nog, we zijn je gaan halen in Gent, je was in een kleine kooi, en mijn echtegenoot kijk naar jou, en zei tegen mij “is dat de kastraat dat je voor mij gekozen hebt?” , ja, dit is hem, je had zijn kop moeten zien, het was goud waard, we kwamen met je toe, deden de intro met de meisje, en ja, het was de hemel op aarde, Pixie en jij zijn rap een koppeltje geworden, je hebt de rol overgenomen van de vader dat Iluna en Dina niet hadden, en zo was het geziennnetje compleet, je was lief attent, zo wel met hen, als met ons, je bent heel rap mijn maatje geworden, knuffelen, dat was je beste kant, en alle morgend moest je me wakker maken, anders was je dag niet goed geindigt, tot de 18 juli, zoi als allle morgen ben je me wakker komen maken, ik heb je nog gevraagd of je een goede nacht had doorgebracht, en jij zo als gewoonlijk, je zag dat ik opstond, en je ging slapen, maar dit keer ben je in slaap gevallen, maar ben je niet meer wakker geworden, het heeft mischien twee minuten geduurd, ik zei nog tegen jou, “maar jongen, je ligt daar zo koddig”.
Het is nu bijna twe maanden geleden, ik wet dat het leven voort gaat, ik zeg aan niemand, maar ik heb het nog altijd een beetje moeilijk mee, surtout dat onze Kiri je weg volgt, ik probeer haar tegen te houden, maar het lukt me niet…
Nog bedankt voor alles mijn jongen
Slaap zacht mijn mooie jongen
Kiritje,
Ik herinnert mij nog, het was eind november 2009 (de week-end van DH), ik had een antal dagen tervoren hier op het forum gezet dat ik mijn eerste dumbo ratje kreeg van mijn ventje, de vrijdag morgen iets na zeven uur, kreeg ik telefoon, het was Kirsten aan de lijn, ze vroeg mij, “heb je een voorkeur, kwa dumbo en kleur”, ik antwoorde “neen”, ze wist me te vertellen dat ze een mooie dametje had, een dumbo rexje, een argentje met donker rode ogen, ik zei direct tegen Kirsten, “verkocht, we nemen haar bij ons, we geven haar een goede thuisje”, we zijn de zondag gaan helpen bij DH, en iedereen vroeg me, “kunnen we het dumbotje reserveren?”, en ik mocht antwoorde zo fier als een gieter, “spijtig genoeg, ze is al gereserveerd”, en zo ben je met ons mee naar huis gegaan.
Je was een fantastische rat Kirtje, als ik de kooi open deed, was je altijd daar om bij mij te komen, je was verzot op mensen, je hebt me erdoor geholpen met de dood van Pixie en Fred.
Je hebt veel mensen overtuigt dat ratten toffe beesje waren, vrienden dat wij al jaren kennen, die heb je hun hart gestolen, mijn kleine dumbo meisje… ik ga je missen ze 
De kooi wordt leeg, ik ben mijn eerste groep stilletje aan het verliezen, niemand meer om mij wakker te maken s’morgends, niemand meer die in mijn handen springt als ik de kooi open doet.
Ik weet niet wat er gebeurt is, na de overlijd van onze Fred, ben je beginnen te vermageren, we zijn met jou verschillende keer naar de DA geweest, hij vond spijtig genoeg ook niet de oorzaak, en dus onze eerste gedacht was, ze volgt onze Fred, en dat heb je ook gedaan,ik kan het jou niet kwalijk nemen.
Slaap zacht mijn lieve dumbo meisje, en geef een dikke knuffel aan Pixie en Fred van ons allemaal.
05/01/2011
Dina
Voilà, popemieke, hier zijn we dan, het is nu drie dagen dat je ons verlaten hebt, we wisten het wel dat het ging gebeuren, ventje en ik hebben een troost, ondanks de groote van je tumor, liet je je niet gaan, je bleef van het leven genieten, tot het laatste minuute, je hebt ons mooie momenten bezorgt, en daarvoor blijf ik je dankbaar mijn kleine circus ratjes, ja, dit was je bijnaam 
De royal wordt leeg, en het wordt stil bij de dames, onze Iluna en Emery, hadden al afscheid van jou genomen, maar toch, er is een leegt,die niet meer kan opgevuld gerakken.
Ik kan er niet zo veel worden meer aan toevoegen, slaap zacht mijn lieve popemieke 
, we missen je!
Doe een dikke knuffel aan Moederke, Kiri en Fred
28/02/2011
Emery
Mijn kleine zwart berkentje, mijn bijtratjes, je bent gisteren avonds gaan slapen bij Ilunatje, en niet meer wakker geworden , we wisten wel dat het ging gebeuren, ventje, Sarake, Ilunake en ik, we hebben verdriet, we missen je, maar langs een kant, neem het me niet kwalijk, ben ik opgelucht en een beetje blij.
Je was oud, je was de drie jaar gepaseert, je was op, je kreeg stilletje een achterhand verlaming, maar je wou kost voor kost bij ons blijven, ik heb nog getwijfeld, zou ik je helpen in je strijd om je naar Koen te brengen, en je te laten inslapen, of zou ik je bij ons laten?
Ventje en ik, hebben we er samen over gesproken, het was een heel gesprek hoor, en we hebben een beslissing genomen, ventje wou niet zo afscheid nemen van jou, ik ook niet trouwens, je hat en dronk nog heel goed, dankzij je verlaming, trok je goed je plan, de laatste twee maanden ben je zelf een echte knuffelrat geworden, ik kost je in mijn arme nemen, je bleef urenlang bij mij op schoot om naar tv te kijken. Uiteindelijk, heeft ventje het goeie beslissing genomen, dankzij hem, hebben we nog een band gehad, de band die ik nooit had durven hopen.
Mijn kleine Emerytje, van waar je nu bent, zou ik je nog eens willen bedanken, voor de mooie maanden, en momenten die je me gegeven hebt
Rust nu maar zacht, bij Pixietje, Kiritje, Dinatje, en Fredje, en wees gerust, Iluna en ik, zullen er door komen, ik geef eerlijk toe, ze heeft er moeilijk mee, en ik ook, maar het zal ons zeker lukken.
We gaan je missen popemieke
Slaapzacht Emytje
04/05/2011
Iluna
Mijn kleine zorgkindje,
We wisten het al een tijdje, je had een tumor, en de DA was heerlijk geweest met ons, hij kon het niet verwijderen 
, we hadden toen besloten om je terug naar te nemen, en je nog een goede leventje te geven, heerlijk, ik had gehoopt dat je je tweede verjaardag nog bij ons zou kunnen vieren, maar het mocht niet zijn, alles is heel rap gegaan, de laatste 24 uren, ben ik bij jou gebleven, geen minuut heb ik je uit het oog verloren, maar het werd te zwaar, zeker voor jou, je zag af, en dat wou ik niet, daarom heb ik gisteren avond het ventje en kinderen nog de tijd gelaten om afscheid te kunnen nemen van jou, en ben ik met een heel zwaar hart naar de DA gegaan, ik heb de beslissing genomen om jou met waarde te laten gaan. Ik weet dat je nu niet meer afziet, en dat is het belangerijkste, al kan ik niet ontkennen, ik heb er nog altijd moeite mee, maar ik weet dat ik het beste beslissing heb genomen, en ik weet goed genoeg, dat jij het ook zo zou gewild hebben.
Je was niet zot van mensen, maar je liet ons weten op jou manier dat je ons graag had, ik je zou heel graag willen bedanken, voor alles!
Het gaat je goed daar boven bij je moederke, je zusje, en je rattenvriendje Fred, Kiri en Emerytje
Slaap zacht mijn lieve meid
We gaan je missen!
