En nu, begin ik mijn groep te verliezen, ik wist wel aan wat ik begon, dat ze niet lang leven en zo voort, maar ja, je geraakt er rap aan gehecht, daarom deze pagina, zo als ik zeg, begin mijn groep te verdwijnene, maar ik wil hem niet kwijt, daarom deze pagina, mijn eerste groep, en de andere groepen die zullen, zullen hier hun laatste rust plaats krijgen

Pixie, mars 2009 – 25 januari 2010

Je heb me acht mooie rittens gegeven, we hebben een goede gezochten voor hen, jij bent terug gekomen met twee van je dochters, je wasde perfecte moederke, je betrouwde mij ongelofelijk, ik mocht alles doen met je rittens, je werd ouder, maar nog niet zo oud, je begost problemen te krijgen met je luchtwegen, we zijn met jou twee keer naar de DA geweest , maar ze kost niks meer doen, maar ik wou niet opgeven, en jij ook trouwens, en zo hebben we Koen gekend, en hij wou ook niet opgeven, en dus begonnen wij terug alles op nieuwe, maar het mochetn niet zijn, je was 11 maand oud, veel te jong, je bent op een morgend om 12u10 heen gegaan, in mijn armen.

Ik wil je bedanken Pixie, voor de mooie rittens, momenten dat je mij gegevn hebt

Slaap zacht lieve schat

Fred, ? – 18 juli 2010

Ik herinert mijn nog, we zijn je gaan halen in Gent, je was in een kleine kooi, en mijn echtegenoot kijk naar jou, en zei tegen mij « is dat de kastraat dat je voor mij gekozen hebt? » , ja, dit is hem, je had zijn kop moeten zien, het was goud waard, we kwamen met je toe, deden de intro met de meisje, en ja, het was de hemel op aarde, Pixie en jij zijn rap een koppeltje geworden, je hebt de rol overgenomen van de vader dat Iluna en Dina niet hadden, en zo was het geziennnetje compleet, je was lief attent, zo wel met hen, als met ons, je bent heel rap mijn maatje geworden, knuffelen, dat was je beste kant, en alle morgend moest je me wakker maken, anders was je dag niet goed geindigt, tot de 18 juli, zoi als allle morgen ben je me wakker komen maken, ik heb je nog gevraagd of je een goede nacht had doorgebracht, en jij zo als gewoonlijk, je zag dat ik opstond, en je ging slapen, maar dit keer ben je in slaap gevallen, maar ben je niet meer wakker geworden, het heeft mischien twee minuten geduurd, ik zei nog tegen jou, « maar jongen, je ligt daar zo koddig ».

Het is nu bijna twe maanden geleden, ik wet dat het leven voort gaat, ik zeg aan niemand, maar ik heb het nog altijd een beetje moeilijk mee, surtout dat onze Kiri je weg volgt, ik probeer haar tegen te houden, maar het lukt me niet…

Nog bedankt voor alles mijn jongen

Slaap zacht mijn mooie jongen

Kiritje,

Ik herinnert mij nog, het was eind november 2009 (de week-end van DH), ik had een antal dagen tervoren hier op het forum gezet dat ik mijn eerste dumbo ratje kreeg van mijn ventje, de vrijdag morgen iets na zeven uur, kreeg ik telefoon, het was Kirsten aan de lijn, ze vroeg mij, « heb je een voorkeur, kwa dumbo en kleur », ik antwoorde « neen », ze wist me te vertellen dat ze een mooie dametje had, een dumbo rexje, een argentje met donker rode ogen, ik zei direct tegen Kirsten, « verkocht, we nemen haar bij ons, we geven haar een goede thuisje », we zijn de zondag gaan helpen bij DH, en iedereen vroeg me, « kunnen we het dumbotje reserveren? », en ik mocht antwoorde zo fier als een gieter, « spijtig genoeg, ze is al gereserveerd », en zo ben je met ons mee naar huis gegaan.
Je was een fantastische rat Kirtje, als ik de kooi open deed, was je altijd daar om bij mij te komen, je was verzot op mensen, je hebt me erdoor geholpen met de dood van Pixie en Fred.
Je hebt veel mensen overtuigt dat ratten toffe beesje waren, vrienden dat wij al jaren kennen, die heb je hun hart gestolen, mijn kleine dumbo meisje… ik ga je missen ze 

De kooi wordt leeg, ik ben mijn eerste groep stilletje aan het verliezen, niemand meer om mij wakker te maken s’morgends, niemand meer die in mijn handen springt als ik de kooi open doet.
Ik weet niet wat er gebeurt is, na de overlijd van onze Fred, ben je beginnen te vermageren, we zijn met jou verschillende keer naar de DA geweest, hij vond spijtig genoeg ook niet de oorzaak, en dus onze eerste gedacht was, ze volgt onze Fred, en dat heb je ook gedaan,ik kan het jou niet kwalijk nemen.
Slaap zacht mijn lieve dumbo meisje, en geef een dikke knuffel aan Pixie en Fred van ons allemaal.

05/01/2011

Dina

Voilà, popemieke, hier zijn we dan, het is nu drie dagen dat je ons verlaten hebt, we wisten het wel dat het ging gebeuren, ventje en ik hebben een troost, ondanks de groote van je tumor, liet je je niet gaan, je bleef van het leven genieten, tot het laatste minuute, je hebt ons mooie momenten bezorgt, en daarvoor blijf ik je dankbaar mijn kleine circus ratjes, ja, dit was je bijnaam 
De royal wordt leeg, en het wordt stil bij de dames, onze Iluna en Emery, hadden al afscheid van jou genomen, maar toch, er is een leegt,die niet meer kan opgevuld gerakken.
Ik kan er niet zo veel worden meer aan toevoegen, slaap zacht mijn lieve popemieke  , we missen je!
Doe een dikke knuffel aan Moederke, Kiri en Fred

28/02/2011

Emery

Mijn kleine zwart berkentje, mijn bijtratjes, je bent gisteren avonds gaan slapen bij Ilunatje, en niet meer wakker geworden  , we wisten wel dat het ging gebeuren, ventje, Sarake, Ilunake en ik, we hebben verdriet, we missen je, maar langs een kant, neem het me niet kwalijk, ben ik opgelucht en een beetje blij.
Je was oud, je was de drie jaar gepaseert, je was op, je kreeg stilletje een achterhand verlaming, maar je wou kost voor kost bij ons blijven, ik heb nog getwijfeld, zou ik je helpen in je strijd om je naar Koen te brengen, en je te laten inslapen, of zou ik je bij ons laten?
Ventje en ik, hebben we er samen over gesproken, het was een heel gesprek hoor, en we hebben een beslissing genomen, ventje wou niet zo afscheid nemen van jou, ik ook niet trouwens, je hat en dronk nog heel goed, dankzij je verlaming, trok je goed je plan, de laatste twee maanden ben je zelf een echte knuffelrat geworden, ik kost je in mijn arme nemen, je bleef urenlang bij mij op schoot om naar tv te kijken. Uiteindelijk, heeft ventje het goeie beslissing genomen, dankzij hem, hebben we nog een band gehad, de band die ik nooit had durven hopen.
Mijn kleine Emerytje, van waar je nu bent, zou ik je nog eens willen bedanken, voor de mooie maanden, en momenten die je me gegeven hebt 
Rust nu maar zacht, bij Pixietje, Kiritje, Dinatje, en Fredje, en wees gerust, Iluna en ik, zullen er door komen, ik geef eerlijk toe, ze heeft er moeilijk mee, en ik ook, maar het zal ons zeker lukken.
We gaan je missen popemieke 
Slaapzacht Emytje 

04/05/2011

Iluna

Mijn kleine zorgkindje,

We wisten het al een tijdje, je had een tumor, en de DA was heerlijk geweest met ons, hij kon het niet verwijderen , we hadden toen besloten om je terug naar te nemen, en je nog een goede leventje te geven, heerlijk, ik had gehoopt dat je je tweede verjaardag nog bij ons zou kunnen vieren, maar het mocht niet zijn, alles is heel rap gegaan, de laatste 24 uren, ben ik bij jou gebleven, geen minuut heb ik je uit het oog verloren, maar het werd te zwaar, zeker voor jou, je zag af, en dat wou ik niet, daarom heb ik gisteren avond  het ventje en kinderen nog de tijd gelaten om afscheid te kunnen nemen van jou, en ben ik met een heel zwaar hart naar de DA gegaan, ik heb de beslissing genomen om jou met waarde te laten gaan. Ik weet dat je nu niet meer afziet, en dat is het belangerijkste, al kan ik niet ontkennen, ik heb er nog altijd moeite mee, maar ik weet dat ik het beste beslissing heb genomen, en ik weet goed genoeg, dat jij het ook zo zou gewild hebben.

Je was niet zot van mensen, maar je liet ons weten op jou manier dat je ons graag had, ik je zou heel graag willen bedanken, voor alles!

Het gaat je goed daar boven bij je moederke, je zusje, en je rattenvriendje Fred, Kiri en Emerytje

Slaap zacht mijn lieve meid

We gaan je missen!

Deze morgend ben ik opgestaan, en onze ratten waren nog allemaal aan het rondlopen in de kooi, ik zeg hun goeie morgen zo als alle morgend, maar onze Pixie was niet in haar manier van doen, ze was aan het rond dansen op haar plateau, heb haar gekeken, en zag dat de rest van de bende gaan slapen was, dus heb ik de kooi open gedaan, heb haar vast gepakt, en heb haar bij mij genomen, heb haar gevraagd of ze aandacht nodig had, (ik spreek heel veel met mijn ratten), heb haar gestreeld, een dikke knuffel gegeven, en dan haar terug in de kooi gestoken, ze was gerustgesteld, en ging bij de rest van de bende liggen.

Deze middag, dacht ik in mijn eigen, ik zal de rest van de eirenstoemp eten, anders is het toch voor de vuilbak, warm die op, en ga rustig zitten in de zetel, en begin aan mijn maaltijd, tot ik aan mijn rechter zijde iets hoord, ik draaie mij om, en wat zie ik, vijf ratten die aan het bedelen zijn, om een stukje hard gekookt ei te krijgen, nu zijn ze allemaal weer aan het slapen, onze Dina zit op een plateau, ik denk dat ze te warm heeft, en de rest van de groep, zit beneden in de onderbak, in het huisje

Bij deze sluit ik de eerste artiekele af van hun dagboek, zo als jullie kunnen  zien, het is niet zo een groote tekst,, er zullen dagen zijn, waar er bijna niks te vertelen zal zijn, en er zullen dagen zijn waar het er een heel boek kan geschreven worden, het hangt er natuurlijk van af van onze ratten

Ik wens jullie allemaal nog heel veel lees plezier

22 Oktober 2009

Deze morgend dacht ik hun kooi te kuisen, ik doe ze open, en zie een schattige albino, ze zit daar op haar gat in het midde van de kooi, en kijkt naar mij met haar kleine roode oogjes, voor te zeggen, « ah, eindelijk, we kunnen der uit », maar ze was mis, ik had mijn schupje en mijn bakje vast, het is groot kuis in de kooi.

Ik begin alles op te rappen, tot op de moment dat ik een albinotje zie springen op mijn schup, en begint er in te bijten, « hela, daar ga je niet mee beginnen hé, streel mij maar, in plaats van te kuisen », allé een knuffeltje geven aan onze mieke, en voort doen, ooooh, maar dat geloven jullie toch zelf niet hé, en ja, onze Fred kwam af, aangezien dat ik van achter in de kooi bezig was, en de hangmat (onze Fred gaat heel graag in zijn hangmat) op mijn arm ligt dan, voel ik iets zwaar op mijn arm, en kijk ik opzij, en wat zie ik ?

Een castraat van 600 gr met zijn zwarte oogjes en zijn groot kop, « zo gaat dat niet hé, ik wil ook een knuffel », allé dan hé, ik zet me goed voor de kooi, dat ik goed voor het deur staat, en begin ik hem ook te strellen, meneer is heel tevreden, maar, meneer probeert ook te ontsnappen, « ok, ze is mij aan het strelen, en het is open, dus gaan we heel stilletje naar beneden, oei, oei, oei, de mama haar hand, bon we zullen maar terug naar binnen gaan zeker », en ja, onze castraat had geen chance, maar ik ook niet, nu moet ik wachten tot iedereen slaapt om voort te doen, en onze Dina is nog altijd aan het rondloppen.

Wat zullen we nog allemaal mee makken vandaag…?

30 oktober 200ç

Sinds maandag moet onze Pixie opnieuw antibiotica nemen, ze heeft weer een reutel, de rest van de groep stelt het heel goed, ik heb deze morgend hun lakens gewassen, alle avond leg ik twee oude lakens in de onderbak van de kooi, omdat ik vind dat het s’nachts nog al wat friskes is, dan trekken ze hun lakens in hun huisjes, en doen ze het zo compleet dicht, ik heb vandaag hun kooi gekuist, maar heb spijtig genoeg geen gezelschap gekregen, ik denk dat ze allemaal te moe waren.

03 november 2009

Zo als jullie weten is onze Pixie antibiotica aan het nemen, maar het is niet zo gemakelijk om haar te geven, elke keer dat we het spuitje in haar mond willen stoppen trekt zij haar kopje weg, en dus heb ik vandaag op een lepel geprobeert met babyvoeding, maar het is spijtig genoeg niet gelukt, en dus weer met de spuit gedaan, met de rest van de groep gaat het heel goed, er is minder ruzie tussen onze meisjes en onze castraat, ik heb voor hen twee nieuwe hangmat gemaakt, en in de kooi geplaats, ze waren in de wolken, nu zijn ze alle vijf aan het maffen

05 november 2009

Vandaag heb ik eigenlijk niet veel te vertellen, enkel dat onze Fred in zij knuffeldag is, hij heeft er kunnen van genieten vandaaag, en ik ook, maar heb toch een slechte dag achter de rug, onze Pixie is nog altijd ziek, ik had vandaag de behoeften om met iemand er over te praten, en heb de steun gevonden bij Ratito.

Ik ga morgen met onze Pixie naar de dierenarts, haar longonstekking verbeeterd niet, en dus ga ik morgen is een tweede advies vragen bij een andere dierenarts, ze zou al lang moeten geneest zijn

Dit was het voor vandaag, morgen zal ik jullie waarschijnlijk meer kunnen vertellen

En dit is speciaal voor jou Lien, ik weet dat je aventoe mijn blog leest, en dus zet ik het hier nog is, 1000 keer bedankt voor al de steun en de hulp dat je me vandaag gegeven hebt, ik zal het nooit genoeg kunnen herhalen

10 november 2009

Onze kleine Pixie is nog altijd ziek, we zijn gisteren terug bij de dierenarts geweest, deze keer, bij een andere, en hij heeft zijn tijd genomen om deftig naar haar longen teluisteren, blijkbaar heeft niet zo veel vocht meer op haar longen, maar haar toestand blijft kritiek, ze heeft een spuitje gekregen, en moest gisteren avond voor de laatste keer haar antibiotica nemen, en vandaag gaan we een nieuwe proberen, het is een antibiotica speciaal voor knaagdieren, ik hoop dat dit haar zal helpen.

Gisteren was Iluna, een nestje aan het maken in haar sputnick, ze halde allemaal stukjes krantenpapier, en ze propte die elke keer in, te grappig om te zien, de rest van de groep is heel kalm voor de moment, niet veel te vertellen eigenlijk

12 november 2009

Ik heb deze morgend naar de DA gebeld, en hij heeft mij gezegt dat het een goeie teken was dat ze  blijft eten en drinken, ik heb hem wel uitgelegt, dat als ik onze Pixie eten geeft dat de rest van de groep zich komt moeie, en dus moest ik zien om een aparte plaatske te maken in de kooi dat ze niet alleen is, maar dat ze apart kan eten, heb achter een plaatske gezocht maar heb er geen gevonden, en heb dus hulp gevraagt aan mijnvrienden, en zo altijd hebben ze mij goed geholpen, we hebben de beslissing genomen van haar apart te zetten in een ziekeboeg, ze is nu samen met Fred, heeft nog een spaguetti gegeten, en nu is ze op haar gemkje aan het rusten. Wat haar reutelt betreft vinden wij dat het beter gaat, ze ademt nog altijd heel vlug, maar ja, in drie dagen kan het niet genezen zijn ook niet hé.

Blijven afwachten

13 november 2009

Ik heb gisteren de hangmatten terug hun kooi gehangen, en Dina, Iluna, en Emery hadden er veel plezier in, onze Iluna was achter haar zus te lopen, en tegelijk er tijd in haar billen, en in haar gat te knijpen, en onze Emery stond er bij, en keek er naar…

Ik moet zeggen dat mijn meisjes, een beetje verloren zijn zonder onze Pixie en Fred, met Pixie gaat beter en beter, ze reutelt minder en minder, heet en drink nog altijd uit mijn hand, er zit meer leven in dan vorige week, maar ik denk dat ze lui wordt, ik ben er zeker van dat ze zelf aan haar bakje zou gaan, maar ik denk dat ik te veel schrik heb dat ze gaat hervalen, en ze moet terug wat bij komen ook, straks haar antibiotica  geven, dat wordt ook moeilijker, en moeilijker, ik heb haar gisteren op haar rug moeten leggen, anders wou ze het niet nemen

Allé Pixie, nog zeven dagen, en met een beetje geluk ben je er voor goed van af.

15 november 2009

Gisteren heb ik besloten onze Fred terug in de XL te zetten, niet dat hij ambetant was met onze Pixie, maar hij wou voor haar zorgen, haar wassen, haar gezelschap houden in de sputnick, maar het ging gewoon niet, telkens hij haar wou wassen, begon ze te piepen, en ging direct weg lopen.

Allé, onze Fred terug in de XL, en onze Emery in de ziekeboeg met Pixie, ik wou eerst haar twee dochters bij zetten, maar dacht in mijn eigen, die dutskes hebben plaats nodig om terennen, gaan veel spelen, en zij moet veel kalm en rust hebben, conclusie, onze Emery erbij dan…

En ik moet zeggen, het gaat heel goed, elke keer dat Emery onze Pixie was, zit zij te genieten, ze doet haar oogjes toe, en ze valt in slaap, ze is ook zelf naar haar drinbakjes geweest deze morgend, ze reutelt minder, en ze pomp minder dan enkele dagen later.

Kortom, wij zijn op de goeie weg…

19 november 2009

On ze kleine Pixie is nog altijd in haar ziekenboeg, maar het veel beter met haar, ze reutelt nog aventoe, maar ze weer zo als vroeger, ze speelt, drinkt, en eet heel goed, ze is weer veel actiever, blijft niet meer zo gemakkelijker bij ons, wat een goeie teken is, als alles goed blijft, mag ze binnekort terug  bij de rest van de groep, en voor de rest , is er eingelijk niet veel te vertellen, de laatste dagen, is het hier heel kalm

22 november 2009

Vandaag heb ik met een bange hartje de beslissing genomen om Pixie en Emery terug in de XL te zetten, waarom, een bangen hartje?

Omdat ze tog nog niet op gewicht is zo als het hoor, was ik een beetje bang voor ons Fred, niet dat hij stout is, maar zo een dikke castraat aan het spelen met een mager dingetje, maar het viel heel goed mee, surtout dat ons Pixie heel rap piep voor het minste

Ze zijn nu gezellig met z’en alle in de sputnick aan het slapen

26 november 2009

Ik moet zeggen dat ik de laatste tijd niks bizonder te vertellen heb over onze ratjes, ons Pixie doet het goed, nochtans ze reutelt nog altijd, maar het gaat al een pak beter met haar, wat ik wel kan zeggen, is dat ik aangenaam verast was deze morgend, ik ging goeiemorgend zeggen aan de bende zo als alle morgend, en ons Dina kwam op mij af, ik dacht in mijn eigen, « kleine deugenitje, je hebt goesting om te spelen hé », maar neen, ze had goesting in knuffeltjes, ze is zachtje bij mij gekomen, ik ben haar beginnen knuffelen, en ik denk dat ik ongeveer, een dertig tal likjes heb gekregen van haar, te schattig

30 november 2009

We zijn gisteren naar de dierenhappening geweest in Hasselt om onze Ratito vrienden tehelpen, we hebben onze ratjes niet mee genomen, maar we zijn wel terug gekomen met een ratje, het is een vrouwtje, een « dumbo rex argentje met rode donkere oogjes » , ik had de vrijdag morgend een berichtje gekregen van de Administrator van Ratito, met er in, « wat voor een dumbo wil je? »

Ik heb haar onmiddelijk gebelt, en ze zei, ik heb hier een dumbo rex argentje met donker rode oogjes van 6 maand oud, als je wilt is ze voor jou, ja het was direct ok natuurlijk, en we hadden dagen ervoor al afgesprokken dat we handje ging komen steken bij dierehappening, we zijn daar toegekomen, ze is ons aan de inkomhal komn halen, en onderweg naar de stand zei ze tegen mij, « uw meid heeft nogal succes zenne, iedereen wilt ze adopteer, en ik telkens keer zeggen tegen de mensen, neen neen, ze is al gereserveerd »

Ik met haar uitgebreid kennis kunnen maken, en s’avonds zijn we naar huis gereden, ze is heel flink ge weest tijdens de rit, eens thuis heb ik haar in de Mary gezet, en deze morgend hebben we een intro gedaan met de groep, allé, een pogging intro zal ik zeggen, ze is helaas niet gelukt, het ging tamelijk goed, met iedereen behalve met Iluna, ze moest er niks van weten, ze deed niks anders dan op haar springen, haar bijten, op een zekere moment ging Kiritje op haar gemak liggen, en het was weer van dat, en dus hebben we besloten van haar terug in de Mary te zetten, en van de intro stilletje laten verloppen, alle dagen een uurtje in de zetel met de groep, en zo stilletje opbouwen, en hopen dat het goed komt.

Ik stel jullie graag voor: Kiritje

2 december 2009

We zijn gisteren met de intro begonnen, aangezien dat het niet ging met Iluna en Fred, moeten zij apart blijven voor enkele dagen, in de dag is alles goed verloppen, maar een keer s’nachts was het iets anders, ons Dina heeft haar best gedaan, constant piepen voor twee keren niks, juist omdat Kiritje haar neus tegen haar hielt, aaah Dina, toen ik het door had liet ik ze gewoon doen, maar hield ze wel in het hoog

Ik ging terug in mijn bed, en hoorde weer gepiep, ging terug opstaan, maar het was Dina niet, het was Fred, die arme castraat werd aangevallen door ons Iluna, niet kwalijk bedoeld, heb de kooi open gedaan, en ben ik met ons Iluna beginnen spelen, na een tijdje was ze het beu, zij is dan gaan eten, en ik ben terug in mijn bed gekroppen

Nu zijn ze sinds deze morgend lekker aan het slapen, en ik ben moe

10 december 2009

Gisteren heb ik terug een pogging gedaan met de intro, en alles is gped verloppen, ze zijn van 10u40 tot 16u30 in de introkooi gebleven met eten en drinken, en daarna heb ik ze terug in de XL gezet, ze was helemaal uitgekuist met Dettol, daar er geen geur van de anderen niet meer inzat, en ze zitten nog steeds samen.

Deze morgend bij het opstaan heb ik gemerkt dat Kiritje gebeten geweest is in het oor, gelukkig is het twee keer niets, het is maar een kleine schrabbetjes, 2x per dag ontsmetten met isobetadine

Met de rest van de groep gaat het ook heel goed, ons Pixie reutelt nog, maar ik denk dat het chronish geworden is, ze eet heel goed, drinkt heel goed, kortom, ze blijft stabiel

24 december 2009

ik moet toe geven dat ik voor de moment niet veel geschreven heb, het komt omdat het voor de moment niet veel te vertellen is over ons ratjes, Alles gaat hier goed, heb nog steeds een groep, wat een heel goeie nieuws is, en aangezien dat ik niet veel te vertellen heb, deel ik met jullie de eerste kerst foto’s van ons Kiritje

Wij wensen jullie allemaal prettige kerstfeest, en een gelukkige nieuwjaar 2010…

25 januari 2010

Vandaag is het een zware dag voor ons, onze Kleine Pixie is deze middag gestorven, in mijn armen, zo als ze het wou.

Mijn lieve schat, ik ga je missen, je bent amper weg, en ik ben al verloren, wie ga nu met mij voor de kindjes zorgen?, mij komen wakker maken, mij komen knuffelen als ik het is moelijk heb?

Ik wil je bedanken, voor alles wat je gedaan hebt, dankzij jou, heb ik het rattenleven en wereld leren kennen, heb ik nieuwe mensen leren kennen, nieuwe vrienden gemaakt, je hebt voor mij de deuren open gemaakt, en nu moet ik ze voor jou dicht doen, ik wou dat ik ze kon open laten, ons Dina heeft direct achter jou gezocht,

De rest van de bende besef het nog niet, ik denk dat ze het pas deze avond zullen merken

Ik weet niet meer wat zeggen, ik ben gewoon leeg van binnrn

Bedankt voor die schoon maanden, lieve schat

Slaapzacht meisje

3 Februari 2010

Wij zijn maandag  spoedig naar ons dierenharts moeten gaan, ik heb de zaterdag avond een bol, die toch redelijk dik is tussen de twee voorpoten van Dina, ons agoutitje, een van dochters van Pixie, hij daar goed naar gekeken, en gevoeld, hij wist ons te vertellen dat hij een zachte massa voelde met daar in kleinere harde  booletje, ze heeft een spuitje met ontstekkingsremmers, en moet vijf dagen medicamenten nemen, dan moet ik hem is bellen, om hem op de hoogte te houden van de evolutie, als die bol verminderdt is het teken dat het een abces is, dan zal hij dat openpersen, als die niet verminderd is het teken dat het een tumor is.

Ze eet en drinkt heel goed, speelt veel met haar kooigenooitjes, neemt heel goed heer medicament, en zo te zien, heeft ze der geen last van, het is te beter natuurlijk.

Hopen nu dat die bol verminderd of dat het niet kwaadardig is

21 februari 2010

Vorige vrijdag is ons kleine Dina geopereert aan haar bol, ze hebben die verwijdert, en ze stelt het heel goed, ze zit nu al negen dagen in de ziekenboeg, haar woonde is mooie aan het genezen, het heel proper gehecht, er zijn complicaties geweest, geen infecties gehad.

Morgen mag ze terug naar de Dierenarts om de draaden te verwijderen, en dan mag ze ook terug in de groep, ze was gisteren ontsnap, ik was de kooi vergeten dicht te doen, en ze stond voor mijn neus op de kooie van de bende, ze is heel braaf geweest en terug in haar kooie gegaan, rap morgen…

27 februari 2010

Deze maandag zijn we zo als voorzien terug bij de dierenarts geweest met ons kleine Dina, en het was de moeite, deze keer was hij haar vriend niet, ik moest haar vasthouden zo dat ze niet kost wegloppen, pech voor ons, was het haar gelukt, al gauw bij mijn echtgenoot zijn nek ingekroppen, en zich gaan verstoppen, de dierenarts wou haar vast nemen, begost ze te piepen van colère, een eenigste oplossing, in een handdoek gestopt en op haar rug gelegd, en zo heeft hij haar draadjes kunnen verwijderen, aangezien dat hij lichtjes moest trekken, is ze beginnen bloeien, niet massa’s, maar dat betekende dat ze nog 24 uren in de ziekenboeg moest blijven, voor de zekerheid dat de rest van de bende er niet aan kost.

Sinds dinsdag is ze terug bij de groep, hetheeft twee dagen evige ruzie geweest, het belangerijkste is dat er geen druppel bloed bij was, het is surtout voor de dominantie, ons Dina wou haar plaats terug, maar Kiri moest moeilijk doen, ondertussen is alles weer in orde, iedereen kent zijn plaats. Het leven in de kooi begint stilletjes terug te komen, iedereen heeft zo zijn taak, ons Emery komt mij alle dagen wakker maken, ze komen allemaal terug aan de tralies bedelen, aandacht vragen als ze er niet genoeg krijgen aan hun goesting.

Wat ons Pixie betreft, zijn we haar nog lang niet vergeten, ik heb ondertussen, een mooie foto en plaats kunnen vinden van en voor haar, ik babel alle dagen met haar, vertel haar hoe het gaat met de groep, t’is alsof ze nooit vertrokken was…

10 maart 2010

ik weet dat er niet te veel te lezen is op de blog voor de moment, maar het is hier nogal druk, ik hoop dat het in de toekomst beter zal zijn.

Wat de ratjes betreft, het gaat prima, ons Dina haar tumor is nog altijd niet terug gekomen, wat al een heel goeie teken is, duimen dat ze er voor goed vanaf is, alle maanden organiseert Ratito een wedstrijd, een foto wedstrijd, wij doen dan fotoshoots met onze ratten, en mogen de foto op de forum posten, deze maand was het thema, « geeuwen », hihi, geen gemakelijk thema, ik probeer al drie dagen foto’s rte trekken, maar het ukt mij dus niet, deze middag nog, ons Kiri kwam naar me toe, ik mijn fototoestel in mijn handen, en ik dacht » ja, ze is juist wakker, nu is het moment hé », maar geen chance voor mij, ze had er geen zin in, zezag het fototoestel, en ik denk dat ze in haar eigen dacht, « och, neen, niet weer een fotoshoot hé »

Wat de rest van de groep betreft, alles is met hen in orde, ons Emery heeft weer haar kuure, ze vershiet voor alles en nog wat, hihi, ze kan zo lief aan de tralies hangen en van een babbelletje genieten, soms een uur lang, maar nu voor de moment, je doet een beweging, en hup, Emery verdwennen, lol.

Alleen, mijn echtgenoot, mag haar nemen, wat ze normaal niet rap toelaat, ach, het is onze speciaal ratje, het is niet voor niks dat ik ze « mijn specialeke » noemt, lol

15 maart 2010

Ik was deze week-end bij een vriendin gaan logeren, zij heeft ook ratjes, en we hebben knuffel therapie kunnen doen, leuk om te doen, we hebben de ratjes van de opvang letterlijk plat geknuffeld, en als je dat niet meer gewoom bent van rittens in je hand te hebben, is het dubbel genieten, het was een zalig week-end, al heb ik mijn groep heel erg gemist, ik ben de zondag avond thuis gekomen, heb al mijn boeltje weg gezet, heb mijn honden eens een dikke knuffel gegeven, en dan mijn bende ook plat geknuffeld, ons Dina, Fred en Kiri wisten niet meer van ophouden, zo blij waren ze om mij terug te zien, nu zijn ze allemaal aan te slapen, ons Fred zijn dikke kont geraakt niet helemaal in de sputnick, grappig om te zien, en hij is zo in slaap gevallen, het zal oppassen worden als je wakker word jongen…, lol.

16 maart 2010

Vanmorgen was het eventje ruzie met de bende, ons Emery en Fred waren  kwaad op mij, omdat ik niet beter had gevonden dan hun laken van hun kooi uit te halen, ze waren compleet in gefroemelt, en dat laken was zo vuil, kost ik ze moelijk er in laten, maar, ja, voor hen, hoe vuiliger, hoe prettiger, maar voor bazinneke niet dus…, lol.

Die laken was vol met Ecobed en Aubiose, ikke die der uit halen, maar pech voor Fred die in de hangmat juist onder zat, hij kreeg dus een deel van dat vuilegheid op hem, hij begost zich te wassen, maar ja, met zijn dikke buik, had hij een beetje moeilijk om achter zijn oren te wassen, dus dacht ik, ik zal hem helpen, en dus begon ik die Aubiose achter zijn oren eraf te nemen, en meneer hapt in een keer in mijn hand, niet voor door te bijten, maar meer als waarschuwing, echt voor te zeggen, « ik kan mij nog zelf wassen hoor »

Daarna, begon ik de plateau uit te kuisen, zo als alle dagen, en wie komt er in een keer af…?  ons Dina, madameke pakte het doekje langs een kant, en begost er aan te trekken, hoe meer ik langs eene kant trok, hoe meer zij begost te trekken aan de andere kant, daarna is juyffrouw Iluna afgekomen, met een stukje stof in haar mondje, en ze legde het voorzichtig neer in mijn hand, ja, dat had ik direct begrepen, ze moest een proper stogfje hebben, en dus heb ik haar een proper gegeven, en heeft ze die voorzichtig, en proper in haar sputnick gelecht

Voilà, hoe ik mijn bende gellukig maakt, met verse eten, alle dagen de kooi kuisen, en proper stofjes leggen, en dat allemaal met de hulp van mijn schattige dames.

17 maart 2010

Vandaag, is het een rustigfe dag, het mag ook wel is, deze morgend zijn de ratten mij een per een goeiemaorgend komen zeggen, en daarna zijn ze allemaal op hun gemak, hun sputnick of hangmat in gegaan, en sinds dien, heb ik ze niet meer gezien of gehoord, wij gaan deze avond frietjes eten, en aangezien dat ze dat niet mogen hebben, het is voor hen veel te vettig, ga ik hen een potje babyvoeding geven, het zal een groetenschotel met zalm worden, hopelijk zullen ze het graag hebben, maar het zou mij verwonderen van niet, mischien Emery, zij eet liever vlees dan vis, maar ja, ze kan niet alle dagen vlees eten ook niet, dat is niet goed voor hen.

Gisteren avond hebben ze nog yoghurt dropjes gekregen, met rode vruchten, en ze kregen er niet genoeg van, zo lekker dat het was, en nu, de kooi kuisen zie…

18 maart 2010

Ik heb gisteren namiddag de kooi van mijn ratten uitgekuist, en ben op een schitterend idee gekomen, ik had nog een hondemand liggen, van mijn mopsje, toen ze puppy was, heb de kus er uit gehaald, heb het mand metr Dettol uitgekuist, en heb het in de kooi bgelegd, maar omgedraaid, zo dat ze dus zo gezegt onder die mand kunnen, en dan op die mand, en ze lijken daarmee heel content te zijn;

Nu liggen ze allemaal te slapen in een sputnick, er zijn er twee in de kooi, en twee hangmatten, maar neen, lekker samen gezeleg in de sputnick, ons Iluna, haar kopje hang uit het sputnick, naar beneden, zo gezeleg is dat in de sputnick.

19 maart 2010

Vandaag zal ik iedereen moeten teleurstellen, ik zelf ben teleur gestelt, heb zo als alle dagen, mijn plateau en toiletten van mijn kooi uitgekuist, maar er was nergens hulp te bespeuren, sinds  deze morgend liggen ze allemaal te slapen, hopelijk zal het deze avond wat meer bewegingen in zitten, zonder mijn ratten, ben ik verloren, lol.

Blijkbaar heeft het geholpen, van te schrijven, ons Dina is wakker geworden, ze is aan het eten, het smaakt haar percies, en ons Kiri volgt, hihi.

Mischien dat ik morgen jullie zal meer kunnen vertellen

21 maart 2010

Weeral een rustige dag ten huis de ratten, komt het omdat  de lente op komst is, weet ik niet veel, maar vind het wel een beetje vervelend, dan heb ik niet veel te vertellen, en verveel ik mij een beetje, deze morgend heb ik met veel chance ons Kiri kunnen vastpakken, ons buurvrouw was bij ons op bezoek, ze is haar goeiendag gaan zeg, voor iemand die niet zot is van tammen ratten is, was ze best op haar gemak, en ze begost met Kiri te praten, haar te strelen, ze was zelfs verbaast dat ze dat deed, content dat ze was.

Ze heeft me gevraagd om volgende keer Dina is vast te pakken, wat ik zeker zal doen.

22 maart 2010

Deze morgend was het fotoshoot time, pech voor mij, een rat  op vijf  heeft mee gewerkt, mijn beste topmodel tot nu toe, ons Kiritje, heb enkele mooi foto’s kunnen maken, (word zo rap mogelijk op de blog gepost), nu voor de moment, heb ik Iluna naast mij, ze is aan het eten, ze zit bijna volledig in haar potje.

ik denk dat ik deze avond, vijf ratten in een potje zal hebben, het is lasagne vandaag op het menu, dan krijgen ze altijd een beetje, surout het deeg van de lasagne, met een kleine beetje saus, voor ons Emery, ze eet heel graag vlees.

Nu ga ik de sputnicks gaan leeg maken, alle vuile stoffen der uit, en nieuwe proper leggen, dan kunnen ze weer een lekker warm nestje maken, ik ben is benieuwd, wie mij vandaag zal helpen…

23 maarty 201à

Zo als het voozien was, hebben ze gisteren lasagne gekregen, en heeft hen gesmaakt, ons Dina en Kiri zijn gisteren bij mij gekomen, ze kwamen spelen, en hebben dus same geravotten, en dan is opeens mijn mooie jonge afgekomen, onze Fred, en knuffelen dat ik gekregen heb, dat is zijn specialiteit knuffels geven, we hebben samen gedanst ook, dan neem ik hem bij, en begin ik heel stilletjes te dansen, en hij begost stilletje te knarsen, dan heb ik een heel goeie nieuws gekregen van mijn ventje, onze ratten krijgen van hem een nieuwe kooi, namelijk, een Royal, yeeey

Deze morgend, als ik opgestaan ben, stond nog zo goed als de helft van mijn groep nog op, ik heb de kooi open gedaaan, en dan in een keer, swif…, mijn nIluna was er van door, nog een chance dat ze zo goed  luistert, als ik haar om terug in de kooi  te gaan, doet ze dat ook, zonder bi of ba, brave Iluna, en nu ja, is het siesta time natuurlijk

24 maart 2010

Vandaag heb ik hun hangmatten ververst, ik doe het ongeveer, een a twee keer per week, t’is te zien in welke staat dat ze zijn, en dus de dubbeldekker er uit, en de brievebus hangmat er in. De ratten waren heel blij, ons Fred heeft direct een stuck van die bovenstof is zijn sputnick getrokken, lekker warm om er op te liggen.

En ja, ons Dina wou het zelfde doen, maar het ging niet zo goed, zij had de onderstof in haar mond, en begost er aan te trekken, maar ja, het kost niet in de sputnick aangezien dat die vast is, en ik deed de kooi open, en kijk naar haar, en zeg ik dan, je zie toch dat het niet lukt, maar neen, koppig Dina trekt voort, lol.

Ik ben dan in de badkamer geweest, en ben een stuk laken gaan halen in de droogkast, heb haar gegevn, en ja, ze heeft het direct in haar sputnick gelegt, en nu, zie je geen agouti jap meer, maar een dikke stuk laken.

26 maart 2010

Het was lang geleden, maar deze morgend, hebben mijn ratten mij wakker gemaak, het was zalig, ik voelde in eens mijn lakens die apnormaal bewegen, en keek, en wat zag ik?  ons Emery, ze was er aan trekken, om mij wakker te krijgen, een keer dat ik wakker was, ging ze terug in haar hangmat bij Fred en Kiri, ik ben opgestaan, heb de kooi opgedaan, en er is een mirakel gebeurt, ik mocht haar streel, ze is in een goeie bui, dus zal het vandaag extra knuffels worden voor mijn kleine meidje.

27 maart 2010

Gisteren namiddag heb ik het eventje moeilijk gehad, een vriedin en ik waren samen aan het babellen over onze ratten, over ouderdom en zo voort…, en toen besefte ik dat ik ook een houde bende krijgt, ons Fred wordt 2 jaar in mei, ons Iluna en Dina worden 1 jaar in mei, Kiri wordt 1 jaar in juni, en Emery, vermoed ik dat ze 2 jaar wordt in augustus, de zeven september zal het een jaar zijn dat ze bij ons is, wat vliegt de tijd toch voorbij…

Deze avond ga ik zien om met Fred een fotoshoot te doen, morgen de kooi volledig kuisen, dan moeten de ratten, in de mary voor een uur of drie, het minste plezant ding in hun leven, in een kleine kooike zitten voor de groote kuis, dan gaan die vijf kopjes mee in de rythme van mijn spons, hilarisch om te zien, ik zou het is moeten filmen, het is een oscar waard.

Zal proberen de foto’s morgen op het blog te plasten

28 maart 2010

Het is me eindelijk gelukt, heb is mooi foto’s kunnen trekken van de ratten, maar ja, zo als gewoonlijk, wilden Dina, Iluna en Emery weer niet mee doen.

hier zijn ze dan:

29 maart 2010

Deze nacht kost ik niet slapen, en dus heb ik de hele nacht gezelschap gehaouden aan mijn ratten, en met hun gespeelt, het was hilarisch, ons Emery is bijna hele de nacht bezig geweest met haar Ecobed, ze pakte elke keer een stuk, en ze bracht die naar boven, in haar toiletje, super om te zien, de rest van de bende waren samen aan het spelen, op een zekere moment, wou Fred laten zien, dat hij de sterkste en de grootste van de hoop is, maar pech voor hem, ons Dina, die twee keer zo klein is als hem, heeft hem zonder probleem, op zijn rug gesmeten, arme ventje, hij wist niet meer wie of wat.

Om negen uur, heeft ons Iluna mij wakker gemaakt, ik ben opgestaan, ze is goed in mijn ogen gekeken, is goed gegeuwd, en is in slaap gevallen

Terwijl ik ze deze bezig zag, dacht ik in mijn eigen, het zijn fantastische beesjes, ik ben echt heel fier op mijn bende, en hoop dat ik er nog lang kan van genieten

30 maart 2010

ik zou moeten leren van meer mijn camera te gebruiken, gisteren avond was Kiri in de hangmat, de rest van de bende was beneden aan het ravotten, mijn kleine dumbo meisje keek schattig naar mij, en ik begost tegen haar te babellen, op zekere moment, zei ik tegen haar, « binnekort gaan we naar de dierenarts, om een control te laten doen, en stel je voor, dat hij zou zeggen, pikkurtje in poepje », gelijk dat ik dat zei, ging ze haar verstoppen met haar kopje tussen haar voorpootjes, echt voor te zeggen, neen, neen, aan mijn poepje komen ze niet aan.

Nu, vor de moment liggen ze allemaal rustig te slapen, de meisjes slapen in de sputnick, en Fred slaapt gelijk een babytje in zijn hangmat

1 april 2010

Het was echktisch de laatste week, maar de twee laatste dagen, zijn ze veel kalmer geworden, enkele dagen geleden, had ik hun voerpot laten vallen, en heb hem terug aan geplakt met superglue,  en heb vandaag de test gedaan, en hij houd heel goed aan elkaar, ben content, die pot heeft een heel verhal achter zich, ik heb hem nog gekocht op de Dierehappening, op een fretten stand, ik vond dat een mooi en groote pot, aangezien dat ik op die moment nog zes ratten had, moest ik een groote pot hebben.

Ik zag dus die mooi groote bordeau kleurig pot met pootjes affdrukken op liggen, ik vraag aan dat meisje hoeveel hij kost, en ze vraag mij, « is dat voor uw fret? », ik antwoorde daar op « neen, dat is voor mijn ratten », « mevrouw, uw bent hier niet aan de goeie stand, voor de ratten, moet je bij ratito zijn », zegt ze tegen mij, « ja, dat weet ik, ik kom van daar, iki ben lid van Ratito » antwoorde ik, « ja, wat doet u hier dan? »,   »ah, ik kom een pot koppen », antwoorde ik terug, « ja, maar dat zijn poitten voor fretten » zegt ze dan, dan was ik het beu, en zei ik tegen haar « madameke, wat doet er nu toe, dat ik een pot voor fret koopt, zolang mijn ratten er kunnen in eten, is het voor mij de belangerijkste, dus hoeveel kost die pot  AUB ? »   »het is vijf euros »

Vijf euros is niet veel, maar toch, ik vond het zo een zonde, zo verhaal voor een pot, hij is kapot en weg smijten, niks ervan, als ik hem kan ertsellen, dan ga ik voor de tweede optie, en dus heb ik mijn pot terug.

9 april 2010

Weer al enkele dagen  niet geschreven, voor de moment zijn wedruk bezig ook, goeie weer op komst, en dus veel buiten bezig zijn, veel gezonder dan voor de pc te zitten.

Met onze bende gaat alles nog steeds goed, deze nacht heb ik redelijk kunnen slapen, de twee vorige nachten, was het minder, en dus heb ik mij bezig gehouden met mijn schatjes, we hebben samen gespeelt, in de week had ik nog een oude babymutske gevonden van mijn dochters, en heb het in  hun kooi gehangen, ons Iluna is er in gegaan vorige nacht, ik stond hier alleen te lachen, ze pakte die mutske voor een schommel.

Ons Kiri daar in tegen, slaapt er heel graag in, en dus deel ze dat mutske met ons Iluna, ah, wat kan een mutske toch wonderen doen… lol.

11 april 2010

Met onze lieve bende gaat alles goed, gisteren was het de verjaardag van ons fred, hij is nu twee jaar geworden, heeft veel knuffels, en een extra smakkelijk snoepje gekregen.

Ik heb ook een e-mail gekregen van de dierenwinkel waar ik het voer van mijn ratten gaat halen, in verband met ons nieuwe kooi, zijn leverencier is momenteel in verlof, hij gaat dinsdag is terug bellen, we zijn nog aan het twijfelen, of het een Royal suite wordt, eof en critter Nation, veel zal afhangen van de prijs, maar het wordt zowiezo voor hun, een droomvilla, hihi.

13 april 2010

Gisteren avond had goesting om hun kooi te veranderen, en dus heb ik een van de sputnicks der uit gehaald, en er een hangmat in de plaats gehangt, maar ik had niet goed opgelet, ik had vorige week een muts gevonden van mijn dochters toen ze baby waren, en had dat in hun kooi gehangt, dat mutske heeft trouwens heel veel succes, ik doe dus dat sputnick weg, maar bots tegen die muts, en ja, der kwam een mooie zwarte jappanner dame uit dat mutske, met een blick, voor te zeggen, « zeg, héla, ,ik ziet hier wel in hé », ja dat mutske begon te zwieren lanks alle kanten, bon ikke overbezorgt zo als gewoonlijk, zeg ik tegen mijn meisje « ik zal het stoppen zenne met zwieren », en hou het mutske tegen, dan kom ze met haar kopje uit dat mutske met een totaal andere blick, het was meer « ja, maar t’is goed hé, je mag voort doen, het helpt mij om in slaap te vallen », ze leg haar terug neer, ik hou haar bewegingen in het oog terwijl ik zwier, heel lichtjes natuurlijk, en effectief, ons kleine Iluna deed haar oogjes dicht, en viel terug in slaap, net een babytje, om er van te smelten.

14 april 2010

Ik ga heerlijk zijn, vandaag heb ik niks spannend te vertellen, mijn ratten zijn voor de moment aan het slapen, Kiri in een van de hangmatten, Emery, Dina en Iluna slapen samen in de sputnick, en Fred is droog bvrood aan het eten, beneden in de kooi, typish ons Fred, en ik slaap heel goed s’nachts voor de moment, dus kan ik ze niet observeren, wie weet morgen of deze avond gaan we iets spannends mee maken…

23 April 2010

Meer dan een week niet meer geschreven, sorry daarcvoor, maar het is hier heel heel druk, waardoor ik veel minder tijd heb om voor de pc te zitten, en dus in de dagboek van de ratten schrijven.

Met de ratten gaat alles goed, krijgen hun portie knuffel alle dagen, ons Dina word zotter en zotter met de dagen, ons Emery doet een beetje vremd de laatste tijden, niet tegenover haar soorgenootjes, maar wel met ons en de honden, als iemand aan de kooi aankomt, is « aanvallen », ik denk, en hoop dat het te maken heeft met haar ouderdom, want voor de rest gaat ze heel goed.

Ons Iluna, hoe ouder dat ze wordt, hoe meer ik ons Pixie terug zie, ze lijkt op twee druppels na, op haar moeder, ons Fred weer verdikt, hij moet weer vermageren, en Kiri, is mijn show rat geworden, elke ker dat er iemand bij ons kmt, en durft te zegen dat hij bang is voor ratten, doe ik de kooi open, pak ik haar vast, en vraag aan de mensen om haar te strellen, en gelijk een magische moment, hebben de mensen geen schrik meer van ratten

27 april 2010

Aangezien dat ik nu alle morgend om vijf uur moet opstaan, heb ik nu de chance om mijn ratten nog wat meer aandacht te geven, als ik opstaat, zijn ze nog wakker, voor dat ik aan mijn werk begin, heb ik dan effe de tijd om hen te knuffelen, en om met hen te spelen, wat wel tof is, zij worden dat ook stilletjes gewoon, en dus komen ze terug dicht bij de lakens s’morgens, en beginnen ze er aan te trekken, om mij wakker te krijgen.

Gisteren heb ik Kiri even op de rug moeten omdraaien, ze liet ons Iluna geen twee minuten met rust, en het heeft goed geholpen, ze wist direct dat ze een stommiteit had begaan, ze is naar beneden gegaan, en in het ecobed beginnen spelen, brave Kiritje.

Nu liggen ze allemaal stilletjes te slapen, ons Fred met Emery inde hangmat, ons Kiri in haar muts, en Iluna en Dina, samen in de sputnick

28 april 2010

Het was weer de moeite deze morgend, als ik opstond, mij meisjes waren nog wakker, en dus heb ik iedereen, een kusje, knuffel kunnen geven voor ze gingen slapen, nu liggen ze allemaal bij elkaar, behalve ons Dina, ik weet niet wat er is, maar ze is heel nerveus, ze wilt altijd bij mij zijn, heb daarnet de kooi open gedaan, ze kwam direct naar me toe, heb haar gepakt, en ben naar de voordeur gegaan, we hebben samen buiten gekeken, en heb stilletje tegen haar gebabbelt om haar gerust te stelen, en blijkbaar is het gelukt, ze is nu terug in de kooi, en zoekt een plaatsje om te rusten

Terwijl ik ons Dina in het gaten aan het houden was, ben ik Kiri tegen gekomen, beneden in de kooi, ik heb deze open gedaan, en ze is naar mij gelomen, nu op dit moment is ze bij mij op de schouder, en ik moet zeggen, het is een zalig gevoel, het is van januari geleden dat een van mij ratten zo rustig bij mij is blijven zitten, er was er maar een van mijn hele bende die dat deed, en het was Pixie, ik heb dat zoveel gemist, nu nog zelfs…

Hopelijk zal Kiri dat leuk vinden om bij mij te zitten, voor de pc, wie weet heb ik dan een nieuw maatje gevonden om met mij mijn pc momenten te delen, niet dat ik Pixie vergeten ben, in tegen deel, ik denk elke dag aan haar…, ik mis je nog steeds lieve schat, ik hoop dat je het goed hebt daar over de brug met je vriendjes van de opvang, die ondertussen ons verlaten hebben, amuseert je goed, en denk soms aventoe aan mij, we zien elkaar zeker en vast terug…

29 april 2010

Tegen over gisteren is er vandaag niks bizonder te vertellen, de ratten zijn heel rustig, ze zijn deze morgend heel vroeg hun knuffels komen halen, en liggen nu stilletjes te slapen, allemaal samen in een hangmat, heb net hun kooi gekuist zo als alle morgend, maar heb geen hulp gekregen, mijn gedacht is dat het mooi weer dat zijn  effect doet, veel te warm, dus doen we vandaag niks, lol

4 mei 2010

Het gaat nog altijd heel goed met ons ratjes, we hebben binnekort een aantal verjaardag, die gevierd moeten worden, onze fred wordt 2 jaar de 10 mei, en onze Iluna en Dina worden 1 jaar de 17 mei, binnekort krijgen ze hun nieuwe villa, het zal foto maand worden, foto’s trekken van de jarigen, en van hun nieuwe villa, dan alles hier posten, dus de boodschap is, nog even geduld

5 mei 2010

Ben deze morgend, zo als alle morgend, heel vroeg opgestaan, maar was onaangenaam verast, geen eene rat op zijn post, ze waren allemaal aan het slapen, ik deed de kooi open, dan komen ze normaal gezien altijd op af, maae deze keer dus niet, ze zullen een zware nacht gehad zeker, lol.

Ben ook van voedsel verandert, ik neemde altijd Deli natuur, ben overgeschakkrlt op reggie rat, dat ze is kunnen afwisselen, en ik ben content, ze mogen het allemaal, ik heb zelfs de indruk dat ze het liever hebben dan die Deli natuur, als het blijven graag hebben, ga ik zien om een zak van vijftien kilo te bestellen, dan ben ik voor een tijdje gerust, en het gaat mij goeiekopper uitkomen

7 mei 2010

Nog altijd alles oed met de ratjes, deze morgend, zo als alle morgend ben ik op het forum geweest, en heb een slecht nieuws gelezen, Merel, die vroeger Xanthe noemde is gestorven (ze was in de zelfde groep als Emery, en zijn samen binnengekomen in de opvang), ik was nog aan haar aan het denken deze morgend, wou nieuws vragen over haar, maar ik was spijtig genoeg te laat, deze meisje heeft ons verlaten, ik ging naar de kooi en zei tegen Emery dat haar vriendinnetje gestorven was, en begon te beseffen, dat hier ook kab gebeuren, ze is nu toch al twee jaar, mijn kleine meisje, maar voor een ratje van twee jaar, is wel een mooi ratje gebleven, haar vacht is nog altijd even mooi, ,ze glanst, iets ongelofelijk, ze is nog altijd even zwart, geen grijz haartje te bespeuren, nog altijd even actief, het enigste wat ik gemerkte heb is dat ze rap bijt, ik denk dat het te maken heeft met haar ouderdom.

Gisteren hebben we de centen van de Royal gestort, ben is benieuwd waneer ze zal aankomen, mijn droomkooi, en villa van schatten, zodra ze der is, in elkaar getokken, en ingericht, zal ik foto’s nemen, en ze hier posten, ik ben nu momenteel ratjes  in brooddeeg aan het bakken, ik ga ze proberen verkopen op B&B, de opbrengst ga naar Ratito.

Zal daarvan ook foto’s nemen, en ze hier posten, en een woordje uitleg geven

10 mei 2010

Gisteren is de groote dag aangekomen, we zijn de nieuwe villa van ons ratten gaan halen, asap terug thuis gekomen, en ineen gemonteert, ingericht, de ratten kennis laten maken, en de XL uitgekuist, uiteen gehaald, en in een carton doos gestokken, schoon opgeborgen, zes uur in totaal bezig geweest

Dit is hun villa:

28 mei 2010

Ik wil mijn verondschuldiging aanbieden aan onze vaste lezers, voor het afwezigheid van de laatste dagen, maar het was even druk, we hebben net een beurs achter de rug, met de rattenopvang Ratito, hebben we deel genomen aan de beurs Beesjes en Baasjes, we hadden daar een kleurijke en aangename stand, de sfeer was ook heel aangename, ik weet niet juist voor welke bedrag we verkocht hebben, en zelfs als ik het wist zou ik het hier niet schrijven.

Ik ben ook begonnen met een nieuwe hobby, ik stik, allé, het is te zeggen, ik ben nog in mijn oefenperiode (het is ook voor de opvang), als ik het goed doet, zou ik dan hangmatten stikken voor hen, maar eerst nog heel veel oefenen, ik heb al twee dubbeldekers gestikt, en nu ben ik bezig met mijn tweede brievebus hangmat.

Met de ratten zelf, gaat alles nog heel goed, ons Fred slaap meer dan vroeger, maar knuffelt nog altijd even graag, alle avond ziet hij voor de tralies op mij te wachten, en de vier dames doen het ook heel goed, we hebben deze maand de verjaardag van Iluna en Dina gevierd, ze zijn alle twee een jaar geworden, en dus was het een extratje op het menu.

31 mei 2010,

Alles gaat nog steeds goed met de ratjes, ze zijn nu gezellig aan het slapen in hun dubbeldekker, hun favo hangmat, als ik deze morgend opstond, was ons Dina ook nog wakker, ze was zo nerveus als iets, madameke had aandacht nodig, heb ze bij mij genomen, en haar op de keukenkasten laten rondlopen, terwijl ik bezig was met de kinderen, ze is op haar gemak gaan wandelen, heeft is mijn kopje koffie gesnuffeld, en als het tijd was, ben ik naar haar toe gegaan, en heb haar gevraagd om terug in de kooi te gaan, wat ze onmiddelijk gedaan heeft, via mijnarm en schouder, brave Dina…

6 juni 2010,

Aaah, de warme dagen zijn in aankomst, mijn oude rakkers beginnen het moelijk te krijgen, vooral mijn twee oudste, Emery en Fred, vandaag gaat het nog, er is een beetje meer wint, maar gisteren was het hier zo warm, ze waren aan het puffen, och arme.

Ons Dina en Iluna wisten niet waar ze moesten gaan liggen, ik heb geen Ecobed  in de Royal gelegd, ik heb het opstetelijk gedaan, zodat ze op de plateau’s kunnen gaan liggen, en het is ook een stuk gemakelijker om het proper te houden, ik heb ook een oude badje gevonden van mijn dochter, het was van haar popen, ik gebruik het nu als kleine plonsbad voor de ratten, toen ze rittens waren gingen ze daar altijd in zwemmen, allé ons Dina en Iluna toch, maar nu tonene ze daar niet zo veel interessen meer, maar ja, ze worden een jaartje ouder ook natuurlijk.

Heb de kooi ook anders ingericht deze week, grotere hangmatten ingehangt, het zijn oude handdoekken, de dubbeldekker en brievenbus zijn in de was, nog even geduld dus mijn ratjes,…

11 juni 2010

Vandaag is het hier prachtig weer, ik heb de kooi niet buiten gezet omdat het op terras nogal trekt, als ik verkoudheiden kan vermeiden…, heb ze meer in de keuken geplaatst zodat de ratten van het zonnetje kunnen genieten, enfin ja dat zullen ze nu niet doen, het zal meer voor deze namiddag zijn, ze zijn nu allemaal aan het slapen.

ik was blij, heb deze morgend hulp gekregen van Dina, Iluna en Emery als ik aan het kuisen was (hun kooi), het was lang geleden, heb hun kooi ook anders ingericht,met grotere hangmatten, heb hun hanghuisje moeten eruit halen, daar hadden ze de neiging van te vechten, dus ja… hanghuisje eruit, hangmat erin, en groot genoeg dat ze met zijn alle erin kunnen, geen bodebedekking, express gedaan, aangezin dat hier alles in hout is, is het hier rap warm, dan kunnen zij op hun frisse plateau’s gaan liggen, en ze genieten er van, staks nog hun badje in de kooi leggen.

14 juni 2010

Gisteren heb ik hun kooie helemaal uitgekuist, ze is dagelijks gekuist, en een keer per week is het de groote kuis, heb ze anders ingericht, heb foto’s genomen, zal zien om ze hier deze week te posten, heb zelfs mijn helpers gehad, en ons Emery is mij ook komen helpen, brave meid…

Nu zien om tot in de Ikea te geraken, een van deze, in Juli, dan is het solden, wat materiaal gaan halen voor de ratten, ben ik weer voor jaar gerust.

18 juni 2010

Vandaag gun ik mezelf een dagje verlof, en is het dus extra genieten van mijn ratten, en ik moet zeggen, het is nog maar kwart voor acht s’morgens, en ze zijn nog super in vorm, zelfs ons Emery is nog wakker, ze is aan het eten, Fred is zijn knuffels komen vragen, zo als Kiri en Dina, ik heb haar bij mij genomen voor een mega knyuffel, en ons Iluna, zo als gewoonlijk,ik pak ze vast, ze spartelt langs alle kanten, ik knuffel haar, en leg ze daarna terug in de kooi, en nu is ze aan de tralies aan het bijten, van frustratie…lol.

Ze doen het nog steeds goed, mijn oude rakers, en ik ben er heel blij om, heb juist een beetje schrik van de zomer, voor Emery en Fred, hoopelijk zullen ze niet te veel last hebben van de warmte

24 juni 2010,

PPffffffff, wat een warmte! ik dacht de ratten een beetje buiten te zetten, maar het is me niet gelukt, het is hier volle zon op ons terras, en ik kan ze niet in de tuin zetten, daarvoor moet ik de kooi dragen, en 45 kilo op mijnen alleen, is niet niks, dus blijven ze binnen, het is ondertussen 28 graden binnen, dus is zwembad moment, ik heb hen een baadje van de popen van mijn dochter gegevn met water in, zodat ze der in kunnen splonzen, en deze avond doet ik er wat spaguetti in, zodat ze kunnen vissen, ben is benieuwd, zullen ze het leuk vinden?

Nu zitten ze allemaal te slapen op een frisse plateau, behalve ons Emery en Fred, zij zitten i de sputnick, samen te slapen, heb nog altijd geen tijd gehad om de foto’s op het blog te zetten, zal zien om er mijn werk van te maken volgende week, mijn excuses daarvoor trouwens

30 juni 2010,

zo als belooft, de foto’s van de kooi

de bovenkant:

de onderkant:

13 juni 2010

Weer een tijdje dat ik niet meer geschreven heb, maar heb wat tijd gemaakt voor de opvang, de site heeft twee nieuwe pagina’s erbij gekregen, « De Ratito ratjes » en de « Opvolgpagina Ratito ratjes ».

Met mijn ratjes zelf gaat het prima, ik had wat schrik voor hen met die warme dagen, maar gelukkig gaat alles goed, heb weer een leuke moment beleeft met mijn dames gisteren avond, ik deed de bovenkant van de Royal open, en Iluna en Dina kwamen op me af, ik zet mijn schouder tegen de plateau, ze zijn dat gewend, en iluna wilt op dat moment op mijn schouder kruipen, maar mijn meidje had geen geluk, haar zus kwam af, en kruipte op haar rug, onze Iluna laat haar niet doen natuurlijk, ze wou persé op mijn chouder, maar het mocht niet zijn, ,want kleine zus Dina gaf haar een klop met haar voorpotten dat ze op de slag weg was.

Aaaah, mijn meisjes!!!!!

deze morgen heb ik hun kooi helemaal uitgekuist, ze zijn allemaal braaf in de kooi gebleven, heb ook een baby badje ingestokken met een Ferplast trapje erin zo dat ze gemakelijk in en uit kunnen, de meisjes zijn er dol op, Fred niet , hij bekeek dat zo raar, voor te zeggen « Ikke daar in plonze, je bent zot zeker »

Straks wat groenten in smijten zodat ze kunnen gaan vissen, het zal de moeite zijn, onze kampioen voor de moment s Dina!

18 juli 2010

Vandaag is mijn dag niet zo heel goed begonnen moet ik zeggen, zo als alle morgend is onze Fred mij komen wakker maken, ik heb nog met hem gebabbeld, hem gevraagd of hij een goede nacht had doorgebracht, hij begon te ploppen, het was zijn manier om ons te laten weten dat alles goed ging, ik ben opgestaan, heb gekeken in de kooi, op die tijd was hij boven in de kooi, ik zie hem daar liggen, en ik zeg tegen hem, « maar ventje, je lig daar zo kodig », ik doe de deuren van de kooi open om hem te kunnen strelen, en ik voel dat hij koud is, ik kon het niet geloven, en nu nog altijd niet, onze Fred is er niet meer, hij is weg, hij is bij ons Pixie…

We gaan je missen hoor ventje, ik herriner mij nog, toen we je zijn komen halen bij een van de medewerkster van Ratito, je lag in een klein kooi met een hangmat, en ventje kwam binnen en zei tegen mij, « amai, is dat de castraat, dat is geen rat meer », zo groot dat je waard, we hebben je in de vervoerbak gezet, je paste der juit  in, en op  de terug weg naar huis lag je op mijn schoot, ik was niet op mijn gemak moet ik toegeven, je was zo groot ook, het was de eerste keer voor mij dat ik zo een groote rat in huis had, het heeft enkele dagen geduurd voor dat je mijn vertrouw kon winnen, maar uiteindelijk, had je die gewonnen, we zijn beste maatjes geworden, je had je vrouwen rond jou, je had de liefde en de knuffels die je wou, en dan enkele maanden later, kreeg je nog twee vrouwen bij, en dan nog is 6 maanden later was je je groote liefde kwijt, onze Pixie, maar je hebt je er doorheen geslagen, je hebt zelfs Emery geholpen met haar verdriet, en mij ook, en daarvoor ben ik je eeuwig dankbaar, maar nu, nu ben je er niet meer, de kooi is zo leeg, onze meisjes hebben het nog niet gemerkt denk ik, maar ik vermoed dat er deze avond een zoek actie zal plaats vinden in de kooi, och, mijn ventje, ik ga je missen ze, maar langs een kant, heb ik een troost, je hebt niet afgezien, je bent nooit ziek geweest, ik heb alles gedaan, heb je gegeven wat ik je kost geven, en je waard altijd blij, en met een knuffel waard je de gelukkigste rat ter wereld.

SLAAP ZACHT MIJN LIEVE JONGE!!!!

21/07/2010,

Aaah, mijn lieve Fred, je beht een lege kooi achter je gelaten, ons meisjes lopen verloren, ons Dina heeft mij zelf gebeten gisteren avond, maar ja, ik kan het niet kwalijk nemen, ik ben haar deze morgend terug een bezoekje gaan brengen, en in het begin liet ze haar niet zien, maar daarna heb ik haar kunnen pakken, en haar een stevige en dikke knuffel gegeven, en het heeft haar veel deugd gedaan, ze was daarna, een pak rustiger, en is in een hangmat gaan liggen, en in slaap gevallen.

We missen je ventje, ik hoop dat je het goed hebt daar boven met onze Pixietje?

Ik prober terug leven in de kooi te krijgen, maar het is niet zo gemakkelijk, ik begin oude dames te krijgen, ze spelen niet meer, hun knuffels komen ze nog alle dagen, meerdere keer per dag halen, ik hoop dat het beter zal gaan met de dagen.

28/07/2010

Deze week heb de groote kuis gehouden in de kooi, zo als alle weken trouwens, ik had nieuwe hangmatten in de kooi gehangt, en ik ,kost mij niet inhouden, ik wou, en zou met ons Iluna spelen, ik hang een dubbeldekker in de kooi, steek mijnhoofd in de kooi, en  dehangmat komt op mijn hoofd terecht, ons Iluna vondt niet beter dan in die hangmat te gaan liggen, ik begin stilletje mijn hoofd naar omhoog te tillen, nog altijd met die hangmat erop en Iluna natuurlijk.

Ik zeg tegen haar, « awel mijn kleine Iluna, wat is er nu onder uw hangmat? »  Zij begost te zoeken, te snuffelen, gelijk zot, en vond niet van waar het kwam, op een zekere moment, heb ik mijn hoofd, terug naar achter getrokken, en liet me zien, onze Iluna verschiet, en van de slag, had ze niet beter gevonden dan in mijn neus te bijten, het was niet fel, niet door, het was gewoon om te spelen, en ik begost natuurlijk te lachen.

Ben blij dat het met mijn bende beter gaat, onze Emery, mist nog altijd Fredje, maar ze begint stilletjes terug rond te lopen, met de rest van de groep te ravotten, er begint weer leven te komen in de kooi, en toch mis ik nog altijd mijn lieve ventje…

08/08/2010

Lang geleden dan ik nog iets geschreven heb, met de ratjes gaat alles prima, ons Emery zoekt meer en meer met conyact met ons de laatste tijden, en voor de rest is er niks zo bizonder te vertel, ze genieten alle vieren van hun lange dagen in hun royal, ik moet zeggen dat ze er niet vaak uit komen voor de moment, het is hier nogal warm binnen, mischien, heeft er daar iets mee te maken, of gewoon omdat ze een dagje ouder worden, zo lang e een knuffelbende blijven, is het voor mij goed, zo als het is.

21/08/2010,

Weer even  geleden, mijn excuses daarvoor, maar hier gaat het niet al te best, sinds het vertrek van onze Fred, is Kiri fel achteruit gegaan, ze eet niet meer zo als vroeger, ze slaapt bijna constant apart, er is nog leven in, maar toch veel minder, ik ben met haar naar mijn DA geweest, en ze is kern gezond, zei hij tegen mij, maar volgens hem, is ze nog in een rauw proces, ze aanvaard het niet dat ze haar maatje kwijt, en is bang dat ze haar gaat laten gaan, nu voed ik haar bij met babyvoeding, dan heeft ze toch nog iets binnen, vandaag krijgen ze kippensoep, met pasta, ik hoop dat mijn meisje erdoor geraakt, ik denk niet dat mijn hartje dat zal verdragen…, nog een verlies, non mrçi, niet voor mij!

02/09/2010

Even update doen, Emery, Dina en Iluna stellen het heel goed, aangezien dat het niet zo goed gaat met Kiritje krijgen ze alle iets extra, ik ben een beetje beschaamd om het te zeggen, maar ik krijg twee dikke madame, mijn Iluna krijgt een dikke poepje, en mijn Emerytje krijgt een dikke buikje  , maar ja, het is voor de goede zaak, voor de rest stellen ze het prima, ons Emery is geen haar veranderd, houd nog altijd niet van gepakt te worden, maar kan uuuuuuren genieten van een goeie babeltje, ons Iluna hoed heel veel van de tralies van de Royal, « mmmm, lekker », zegt ze, kom nog altijd haar aandacht vragen s’morgens als ik opstaat, en s’avonds, als ik voor de tv zit, en Dina, ze is nog altij even zot, een echte circus rat, ze springt op mij, crost op mij, blijft geen twee seconden stil, mijn zotte muske 

Even wat nieuws geven van onze Kiritje, het gaat niet zo goed met mijn kleine meidje, sinds onze Fred weg is (18 juli), zie ik haar alle dagen een beetje meer achteruit gaan, we zijn al verschillende keer naar ons DA geweest, complete chek-up gehad zal ik zeggen, en we vinden niks, ze is vermagerd, heeft geen eetlust meer zo als vroeger, minder actief dan vroeger, niet voor te zeggen, ze blijft in een hoek, en ze komt er niet meer uit, maar je ziet dat ze is iets kwijt is, ze mist iets, ik voed haar bij, doe zo als met Pixie in de tijd, s’nacht opstaan, gaan kijken of ze gegeten heeft, haar bijvoeden, ik maak speciaal voor haar alle dagen, spaguetti’s rijst, patatjes, ze komt alle avond bij ons in de zetel, dan komt ze in mijn nek liggen, en valt ze in slaap, ik voel me machteloos, ik hoop dat ze nog een tijdje bij ons mag blijven, mijn kleine dubo rexje 

08/09/2010

Even nieuws geven van onze kleine meisje Kiri, ze blijft momenteel stabiel, ze vermagert niet meer, maar ze neem geen gewicht toe ook niet, en het is natuurlijk niet genoeg voor mij, ik probeer alles voor mijn rexje, nog altijd aan het bijvoeren, nu zit ze te rusten met de rest van bende, lekker dicht bij elkaar in de sputnick, we nemen haar alle avond bij ons in de zetel, een beetje langer dan de rest van de bende, dat geef ik eerlijk toe, maar ik vind dat ze nog 100% moet geniet van de tijd dat ze nog heeft, als ze zo blijft, ga ze  niet lang meer bij ons zijn, ik ben daar bewust van, als ze bij ons is, komt ze bij mij liggen, in mijn hand, en geniet ze, van elke minuut, seconden dat ze bij ons is.

22/09/2010

weer een tijdje geleden, sorry daar voor, maar ik probeer zo veel mogelijk tijd door te brengen met Kiritje, het is nog steeds het zelfde, drie dagen geleden, dacht ik dat het zover was, maar neen, zelfs onze buurman kom vaak nieuws vragen over haar, als ik s’morgends opstaat, denk ik dan bij mezelf, je bent er nog, niet dat ik haar beu ben, in tegen deel, ik weet dat een rat sterk is, geef niet rap op, maar zo sterkt, wist ik niet, je kan het in haar oogjes zien, ze heeft goesting om te blijven leven, blijkbaar wilt ze van mij niet af, en ik ben er heel blij om, ik zou haar ook niet kunnen missen, ik hoop maar een ding, dat ze geen pijn heeft, dat ze niet afziet.

Ik heb de beslissing genomen, dat ze vanaf nu, allé ja, al van maandag eigelijk, dat ze bij ons in de zetel mag blijven, de hele dag lang, ik heb een speelgoed hondenhokje van mijn kinderen geleend, een stofje er in gelegt dat ze goed warm heeft, en het kotje is open, ze kan er dus in en uit zoveel en waneer ze wil, het maak me niet meer uit, het enigste wat nog telt, is dat ze nog een maximum van haar vrijheid kan geniet.

Dus bij deze, mijn lieve Kiri, je bent vrij, en waneer je voelt dat het niet meer gaat, beloof me een ding, dat je stilletje je oogje dicht doet, en dat je bij Pixie en Fred aan de andere kant van de brug gaat, we zien elkaar zeker en vast terug, want… mijn lieve ratjes, ik laat jullie niet achter mij

29/09/2010

Weer enkele dagen geleden, jullie hebben het zeker vernomen, mijn kleine dumbo meisje heeft de groep verlaten de 22 september om 19u, en ik mis haar verschrikkelijk, zo als Pixie en Fred…

Nu, een kleine updatje, met de drie meisje gaat het heel goed, je zie wel dat ze oud worden, en het zijn de minstes knuffelaare van de zes ratten dat ik gehad heb, ze worden niet graag  gepakt, en niet zo graag gestreeld ook niet, allé, niet dat ze dat niet graag hebben, maar het mag niet te lang duren!

Ik mis dat, als ik nu de kooi open doet, komt er niemand meer op mij af, ik moet een tiental keer roepen voor ik een kopje ziet verschijnen, en als dat kopje verschijnt, duurt dat twee secoden en dan is ze weer verdwenen, maar ja, voor de rest doen ze het heel goed!

Hoopelijk blijft het nu zo, voor een tijdje, ik heb mijn tijd gehad, het mag nu eventjes stoppen…

04/10/2010,

Het is heel kalm geworden in de kooi, ik heb gisterenb mijn drie meisjes gezien, en het was lang geleden dat ik het nog kost schrijven, maar ze waren in vorm gisteren, ze heebn samen gespeelt, en rond gelopen, en ze hebben lekkere kipensoep gekregen, oooh, het was de moeite, ze hangde aan de tralies met haar groote bollege ogen, machtig, kei schattig om te zien.

Starks hun kooi uitkuisen, ben is benieuwd, wie dat mij vandaag gaat helpen?

06/10/2010

Ik moet toegeven, ik ben geambeteert, het is veel te kalm in mijn kooi, en toch zal ik geen rittens meer adopteren voorlopig, ik heb het mezelf belooft. Na mijn dames, zou ik graag met een mannegroep beginnen, veel kalmer, echte knuffelaars, die zijn daar voor gekend. Ik dacht nog enkele dagen geleden, ik smijt een castraat of twee tussen mijn dames, maar heb er goed over na gedacht, ik ga hen gewoon laten geniet van hun luxe appartement, en daarna terug beginnen, met een nieuwe groep.

Wat ik ook kwijt wou, is dat ik een magish gevoel heb met onze Emerytje, vroeger kwam ze bijna nooit naar me toe, ze kost uuuuuuren naar me luisten, maar nu, als ik de kooi open doe, rent ze naar me toe, en vraagt enorm veel aandacht, nochtans haar strelen en pakken mag ik niet doen, en toch heb ik het gevoel dat me op een dag, zeker zal lukken, waaneer, dat kan ik jullie niet vertellen, maar jullie mogen er zeker van zijn, dat dag dat het gebeurt, zijn jullie de eerste op de hoogte.

8/10/2010

Vandaag, niet echt iets bezonder te schrijven, en toch wouy ik iets meedelen met jullie, onze Emerytje is naast mij aan het eten,  haar leeftijd ken ik exact niet, maar ik denk dat ze nu over de twee jaar is, en elke dag, als ik naar haar kijk, vind ik haar mooier en mooier, haar vacht blijft stralen, niet pluizig, haar oogjes, blinken, lijkt op twee zwarte parels, ja mijn Emerytje, ik kan je een ding zeggen, voor je leeftijd, ben je een heel mooie dame.

Met de groep zelf gaat het goed, ze zijn hun kooi aan het bereiden voor de winter, ze hebben stoffen gekregen, en zijn nu alles in de sputnick, en in de igloo aan het duwen, en al nog wat in de hangmat kan, vliegt erin, ook een taak van Emerytje, ze doet dat heel graag, als het om nestjes te maken is, is onze Emerytje de groote chef!

18/10/2010

Met onze damen gaat het nog steeds goed, ze hebben gisteren een okkernootje gekregen, amai, het was echt leuk om te zien, alle drie erop gevlogen, onze Emery wou haar nootje niet los laten, ze nam ze overal mee naartoe, heeft ze van de hele nacht niet los gelaten, de zussen waren meer ruzie aan het maken dan hun noten aan het eten, nochtans ze hadden er elke een, deze morgen als ik opstond, ben ik gaan kijken in de kooi, en heb een nootje leeg terug gevonden, ons Iluna stond in haar hangmat, Dina in de sputnick, en Emery was er gezellig bij, met…haar nootje tussen haar potten.

20/10/2010

We hebben eergisteren een heel leuke moment beleeft met onze meisjes, we hadden de kooi open gedaan, en hen naar ons gelokt, onze dames kwamen spontaan naar ons toe, Dina en Iluna, moesten weer hun kusjes uitdelen, op onze schouders komen zitten, knuffels komen halen, en EZmery, zij heeft er 100% van genoten, ze kwam ook spontaan naar ons toe, kwam genieten van ons babelltje met haar, maar ja, wat het stelen en knuffels betreft is het natuurlijk minder, maar toch, het waszo mooie om te zien, haar oogjes waren zo aan het blinke, haar oortjes, ging van een kant naar de andere, gewoon magish!!!

Onze band is zo gegroiet tussen ons, mijn ventje, zei nog tegen mij, geniet maar goed van je zwart berkentje, want je weet het, ze is nu al twee jaar gepaseert! En ja, geloof jullie het maar , ik geniet elk moment van haar, elke minuut, elke seconde, ik geniet volop!

25/10/2010

Het koud begint weer toe te nemen, we moeten weer de verwarming in gang zetten, en dus de kooi aanpassen ook, tijdens de groote kuis deze week, heb ik aan mijn flinke dames stoffen gegeven,, veel stof, oude puls en t-shirts dat we niet meer gebruiken, of kleren die versleten zijn, en ons Emery is dan direct aan het werk gegaan, een massa’s stoffen in sputnick stoempen met haar kleine pootjes, ik heb ook een slaapzak voor baby’s in kooi gehangt, waar het dus een tweede leven gekregen heeft als maxi hangmat, lekker groot en werm, favo plek geworden van ons Dina, zij heeft er ook wat stoffen ingepropt, en Iluna…, wel zij slaapt in haar brievenbus hangmat, met ook wat stof bij haar, voilà, we kunnen weer naar een nieuwe winter beginnen!

15/11/2010

Een kleine update van onze ratten, alles gaat nog steeds goed, ik ben momenteel naar de kooi aan het kijken, en wat zie ik? een zwatre bolleke op de plateau onder het drinkfles, jaja, het is ons EZmerytje, ze is in slaap gevallen, aventoe valt er een druppel water in haar nek, maar dit zal onze Emerytje niet wakker maken, de zusjes, Iluna en Dina zijn aan het slapen in de sputnick, ze doen het nog altijd even goed mijn lieve oude dametjes, allé oud!, behalve onze Emery zijn ze eigelijk nog niet zo oud, ze zijn maar een jaar en half! oh, ik zou het mij moeten schamen, ah zo zeggen dat mijn dametjes oud zijn:)

Voor de rest gaat nog alles goed, ze zijn alle drie nog altijd in goede conditie, ze ravotten nog goed, ze springen en klimmen, ze eten en drinken goed, dus eigelijk geen zorgen om mij te maken, jullie zijn goed bezig mijn meisjes, nog minstens een jaar of  twee bij mij blijven!

29/11/2010

Weer even gewwest, maar moet toegeven, dat ik niet veel tijd heb om voor de pc te zitten, de laatste weeken, enfin, wat de dames betreft, eigelijk niet veel te vertellen, alles gaat nog steeds goed, elke dag worden ze een beetje ouder, en dat begin je te zien aan hun vacht, ze slapen ook veel meer, en dus is de boodschap voor mij, klaar en duidelijk, geniet er nog een maximum van hen, zo een leuke groep, onze Dina, is een echte knuffelrat geworden, kusjes komen geven, knuffels komen geven, voor uik ga slapen, en als ik opstaat. Onze Iluna, exact het zelfde, maar van wie ik het meeste verschit, is onze Emery, het is altijd een dappere karakter geweest, je mocht haar niet aan komen, of ze smulde van uw vinger, en nu mijn kleine bijt ratje begint een knuffel ratje te worden, wat me wel bang maakt, ze wordt oud, heel oud, normaal is ze nu 3 jaar, en dat ze zo van karakter veranderd is, is geen goede tekken, ik heb zelf haar neusje mogen kuisen in de week, ze had veel porifirine, komaan mijn lieve Emerytje, blijf nog een beetje mama, het is alles wat ik je vraag, mijn mooie zwart berken meisje!

18/02/2011

Ja, ja, onze Emytje (Emery) is nog altijd bij ons, goed zo meisje!!!  Ze slaapt heel veel, lange wandelingen in de kooi of in huis zijn niet  meer van de orde, ik heb haar sputnick geruild voor een huisje, ze kan er gemnakkelijker in, en heeft meer plaats om te slapen, dan kan ze haar goed uit strekken, ze laat haar nog altijd pakken, ze heeft zelfs haar plaatje bij mij gevonden, als ik de kooi open doet, komt ze naar me toe, leg haar neer op mijn arm, en blijft rustig liggen, dan gaan we aan de venster, en kijken we is samen buiten, wat er allemaal gebeurt. Of we leggen ons in de zetel en kijken we samen naar TV, dat vind ze blijkbaar, het interessantste, ze kan daar minuten lang naar kijken.

Nu ligt ze voor de moment, met Iluna in de hangmat, ik moet zeggen, Iluna zorgt er nog altijd heel goed voor, een echte mamatje, ongelofelijk, ze wast haar, als honger heeft, brengt ze zelfs brokjes naar haar toe, zodat ze niet naar haar bakje hoef te gaan, als ze in de hangmat wilt, en dat haar achterste potjes niet goed mee willen, komt Iluna af, legt haar hoofd onder het poep van Emery, en geeft haar een duw, en klaar is kees!!!  Geweldig gewoon!

17/03/2011

Zo als de meeste onder jullie weten, heeft onze Emery ons verlaten, en Iluna kwam alleen te blijven, ik dacht een oude vriendinnetje te adopteren voor haar, om haar gezelschap te mogen houden. Maar na het vertrek van Emytje, heeft onze kleine zwarte jap. meisje, geen geluk gehad, we hebben een gezwel bij haar ontdekt, we zijn met haar onmiddelijk naar de dierenarts gegaan, hij heeft grondig onderzocht, is heel heerlijk geweest met ons, en liet ons weten, dat er geen hoop meer was voor haar, het is een tumor, hij wilt haar niet meer opereren omdat haar longen zwak zijn, ze heeft in de tijd, toen ze vier maanden oud was, een zware longonsteking gehad, en heeft er letstels van gehouden, ze is nu bijna twee jaar, en wil geen risico nemen, ze zie niet af, ze heeft haar Metacam, en zo lang ze niet afziet blijft ze bij ons, maar we hebben besloten, de dag dat het niet meer gaat, mag ze gaan. Ze is nu momenteel in haat huisje aan het slapen, we zien haar niet meer zo vaak, ze is niet meer zo actief, maar laat haar toch alle avond is zien, alzof ze ons gerust wilt stellen, en dat doet je goed meisje!  Ik doe alle nachten mijn rond, heeft ze last krijgt ze haar Metacam, en neem ik haar bij mij, wat wel niet gemakelijk is, Iluna is nooit verzot geweest op mensen.

Ik probeer mijn best te doen, en hoop stiekem dat ze nog een beetje bij ons kan blijven, het is mijn laatste ratje, mijn groep heeft mij verlaten, het ging vluger dan ik had gedacht, wat wel jammer is, zal ik nog tamme ratten houden? heerlijk gezegt, ik weet het nog niet, ik zie die beesjes ontzetend graag, maar ik denk dat ik een pauzje zal nemen, zowiezo komen er weer ratten in huis, het huis zou te leeg zijn anders.

Maar nu, alle andacht geven aan mijn kleine meisje, ze verdient het, en heeft het nodig!

« Een longonsteking »

Onze Pixie en Iluna hadden een reutel, Pixie kost niet goed ademen, en ben ik direct raad gaan vragen bij Ratito, daar hebben ze mij gezegt dat ik Bisolvon kon is proberen, het ging een beetje beter maar het werd niet voldoende, enkele dagen later, had onze Pixie moelijkheden met ademen, ze had en dronk niet, ze was elemaal niet aktief, haar vacht was pluizig, haar neus was rood, en vol met slijmtjes, haar horen en oogen waren rood, ik heb direct naar de dierenarts gebelt, en ze zei me dat ik heel goed bezig was met het Bisolvon, maar dat het inderdaad niet genoeg was.

De dag erna, was de dierenarts langs geweest, ze hadden alle twee een longonsteking, maar bij Pixie was het kantje boordje, ze heeft hen alle twee een spuit gegeven met antibiotica, en ik moest er hen nog tien dagen geven. En nu, kan ik jullie het zeggen dat ik heel fier ben op mijn twee meiden, ze hebben goed gevochten, en zijn der door, hoera

Hun kooi

Hun vorigr kooi

Hun huidige kooi

• Hard droog brood
• Spaguetti, met of zonder saus
• Maïs
• Kipfilet
• Kalkoenfilet
• Groenten
• Zachte tarwe
• Zalm
• Tonijn
• Fruiten

In deze lijst staat er niet duidelijk geschreven welke fruiten en groeten ze wel of niet mogen eten, uiteraard, mogen ze niet alles hebben, ik spreek uit eigen ervaring met mijn ratten, ik citeer jullie enkele dingens dat zij lusten, en niet wat alle tamme ratten lusten, dus ik zal het nog is erhalen, voor zulke informatie, raad vragen aan een profesioneel.

Wie zijn jullie ?

En dit hier is onze Iluna, een van de zussen van Dina, en uiteraard de dochter van Pixie. Het is een zwarte japje vrouwtje , even oud als haar zus, maar met een totaal ander karakter, ze is nogal wat schuw, vooral voor mensen, voor  andere ratten niet, in tegen deel, ze pest ze zelfs graag, « iedereen krijgt een ssnoepjes, zelfs Iluna krijgt er een, maar toch moet ze die van een andere hebben »

Als ze los lopen komt ze af en toe in mijn buikzak, maar wat ze het liefste doet is ontsnappen, miss Iluna, springt van het bed af, en ga wandelen op haar gemak, ze heeft het twee keer gedaan, tot nu oe, en ze is altijd terug gekomen

Ze is geen knuffelratje, maar toch heb ik een sterke band met haar, vanaf  haar geborten, heeft ze die sterke karakter, ik heb haar drie keer gevonden in de Mary, aan het rondcrosse, en ze was maar amper negen of tien dagen oud, ik nam haar in mijn hand, en gaf ze terug aan de moeder, mijn man en ik stonden zelfs op s’nachts, en we bleven bij de kooie en hielden de rittens in d’hoog, dat onze Pixie kost eten en drinken op haar gemak, ik had gelezen in een boek, dat een moeder alleen het moelijker had dan met het mannetje er bij, met hem erbij, kunnen zij zich aflossen, zij  kost dat niet, daarom dat wij is een kijkje gingen nemen s’nachts

I'm a big rat

Onze Fred is een agouti jap mannetje van 575gr, enfin castraat zou ik moeten zeggen, hij heeft ze niet meer, het is een zalig man, hij houd heel veel van aandacht, en knuffels, maar wat hij het liefste doet is mij wakker maken s’morgens, rond tien voor zeven, komt hij aan mijn lakens trekken, en geef niet toe tot als ik opstaat, zijn anderen favorieten bezigheden, eten en slapen tussen al die vrouwen in de sputnick

We hebben hem de 9 juli 2009 geadopteert, hij komt van bij Ratito

Ja, ik ben Emery

En dit is de laatste van de groep, onze Emery, het is een zwart berken vrouwtje, heel lief, en kalm, houd heel veel van een babeltje, ze kan er minuten lang van genieten, ze word niet graag gepakt, behalve als het van te moeten is, ze is verzot op vlees, en is de beste vriendin van onze Pixie geworden, ze komen heel goed overheen komen.

We hebben haar de 29 augustus geadopteerd, ze komt ook van bij Ratito

Voilà, dit was mijn groep, in de volgende deel zullen jullie meer informatie krijgen over het voer die ze krijgen, de kooi, de bodembedekking ect… Daarna, volgt het dagboek gedeelte.

Ik wens jullie nog veel lees plezier met deze blog.

En, ben ik niet mooie

Oooh, een vinger